Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/2251 K.2025/4200

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ve ... Bakanlığının denetimi sırasında 2013 yılı Sayıştay Raporunda, ... Sınır Kapısının Yap-İşlet-Devret modeli ile modernizasyonu projesine ilişkin davalı ... ve ... İşletmeleri ... Anonim Şirketinin 25.03.2012-21.04.2013 tarihleri arasında toplam 3 ay 4 gün fazladan ve yersiz işletme yaptığı, haklı bir neden olmaksızın sebepsiz olarak zenginleştiği ve belirtilen süreye tekabül eden 4.425.152,70 TL bedelin davalılardan tahsili gerektiğinin belirtildiğinden bahisle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... Sınır Kapısının 3 ay 4 gün fazla işletilmesi nedeniyle bu süreye tekabül eden 4.425.152,70 TL işletme gelirinin, 21.04.2013 tarihinden itibaren işletilecek temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının yasal olarak gümrük kapılarındaki alanları kiraya verme ve işleterek gelir elde etme hak ve yetkisinin bulunmadığını, husumet itirazında ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davalı şirketin protokole taraf olmaması sebebiyle davalı ...'a da husumet yönetilemeyeceğini, davalı şirket tarafından davacı aleyhine işletme süresinin başlangıcı, ek süre ve protokolün sona ereceği tarihler yönünden Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/166 Esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını, davacı aleyhine haksız ve hukuka aykırı herhangi bir sebepsiz zenginleşme bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... ve Turizm İşletmeleri ... Şirketi tarafından davacı aleyhine açılan davada yapılan yargılama sonucunda Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/53 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlık konusu 28.11.2001 tarihli ... Gümrük Kapısı Yeni Hizmet Binaları, Ticari Tesisler ile ...

Yapım, İşletme ve Devrine İlişkin Sözleşme ve 10.12.2003 tarihli Yap-İşlet-Devret Modeli ile Gerçekleştirilen ...

Kapısına Aİt İşletme Protokolü gereğince, işletme süresinin bitiş tarihinin 21.04.2013 tarihi olduğuna ilişkin olarak davacı tarafa yaratmış olduğu muarazanın giderilmesine, X-RAY cihazının bakımı için düzenlenen hizmet alımı tip sözleşmesi bedeli karşılığında belirlenecek sürenin işletme süresine eklenmesi suretiyle işletme süresinin bitiş tarihinin 05.05.2014 olması gerektiğinin tespitine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu durumda davalı ... ve Turizm İşletmeleri ...

Şirketi tarafından ... Kapısının işletme süresinden fazla bir süre ile işletilmesi durumunun söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Sayıştay kararında da davalı şirketin, ... Kapısını haklı bir sebep olmaksızın, hukuki olarak kendisine verilen işletme süresinden 3 ay 4 gün fazla işletmesinin sebepsiz zenginleşme olarak değerlendirilmesi gerektiğinden, kararın bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesine aykırılık nedeniyle fazla ve yersiz işletme bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,