Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/321 K.2025/5273

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibaresini marka olarak 2003/34747 sayı ile tescilli ettirdiğini, "..." markasını piyasada saygın bir marka haline getirmek için büyük emek ve sermaye harcadığını, müvekkilinin söz konusu markasının Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde tanınmış marka olarak da kayıt altına alındığını, ancak davalının, müvekkiline ait tescilli "..." ibaresini 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'na aykırı olarak ticari ünvanında kullandığını,

davalı eylemlerinin müvekkilinin tescilli markasından doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek müvekkilinin tescilli markasına yönelik tecavüzün önlenmesini, men'ini, müvekkilinin tescilli markasının kullanıldığı tabelaların sökülmesini, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasını, davalının müvekkilinin tescilli markasını internet ve sosyal medya üzerinde kullanımının durdurulmasını ve verilecek hüküm özetinin ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, davaya cevap vermemiş ve herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının faaliyette bulunduğu belirtilen ve keşif istenilen adreste davalının bulunmadığı, davalı şirketin 18.11.2011 tarihinde kurulup, 29.11.2011 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ile kuruluşunun ilan edildiği, "..." ibaresini taşıyan ticaret unvanı dışında herhangi bir markasal kullanımının tespit edilemediği,

ticaret ünvanının marka hakkına tecavüz oluşturması için ancak tescilli bir markaya yönelik tescil kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden ayırt ediciliği sağlayıcı bir işaret olarak kullanılması gerektiği, başka bir ifadeyle tek başına ticaret ünvanının tescil ettirilmiş olmasının marka hakkına tecavüz oluşturmayacağı, ayrıca davalı şirketin "..." sözcüğünü ticaret unvanında kullandığı tarihten dava tarihine kadar geçen yaklaşık 10 yıl boyunca davacı şirketin,

davalının bu kullanımına sessiz kalması ve aradan bunca zaman geçtikten sonra dava açmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi hükmü kapsamında hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markasal kullanım dışında tescilli bir ticaret ünvanı kullanımının markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığı, markasal kullanımın ispatlanamadığı, bu durumda davalının salt ticaret ünvanı tescil ettirmiş olmasının markaya tecavüz oluşturmayacağı, diğer yandan davalı şirketin 18.11.2011 tarihinde kurulup, 29.11.2011 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ile kuruluşunun ilan edilmiş olması karşısında davalı şirketin "..." sözcüğünü ticaret unvanında kullandığı tarihten, dava tarihine kadar geçen yaklaşık 10 yıl boyunca davacı şirketin,

davalının bu kullanımına sessiz kalarak hak kaybına uğradığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.