Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4169 K.2026/1228

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/80820 sayılı "şekil+... ..." ibareli başvurusuna davalı Şirketin "..." ibareli markasına dayalı olarak yaptığı itirazının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek, dava konusu başvuru kapsamında 35. sınıfın 1-2-3-4 alt gruplarında yer alan hizmetlerin çıkarıldığını, müvekkilinin bu karara karşı yaptığı itirazının ise dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile reddedildiğini, oysa dava konusu başvurunun redde mesnet markadan farklı olduğunu, markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların markaları arasında iltibas bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlık konusu hizmetlerin redde mesnet marka kapsamında aynen yer aldığını, marka işaretlerinin de 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1. hükmü anlamında benzer olduğunu, markalarda müşterek olarak bulunan "..." sözcüğünün sahip olduğu anlam itibariyle davaya konu hizmetler bakımından tanımlayıcılığının bulunmadığı, davaya konu hizmetlerin karakteristik özelliklerinden herhangi birini göstermediği, dava konusu marka başvurusunun umumi intiba olarak esaslı unsurunun "..." sözcüğü olduğu, redde mesnet markanın esaslı unsurunun da "..." kelimesi olduğu,

bu nedenle markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik bulunduğu, her ne kadar davaya konu hizmetlerin hitap ettiği ilgili tüketici kesiminin dikkat ve bilinç düzeyinin vasati halk kesimine göre daha yüksek olduğu söylenebilirse de, gerek markaların kapsamlarındaki hizmetlerin birebir aynı olması,

gerekse markaların esaslı unsurlarının müşterek olarak "..." kelimesinden oluşması nedeniyle tüketici kesiminin dahi markaların birbirlerinden farklı olduklarını anlayamayacakları, dolayısıyla karşılaştırılan markalar arasında SMK'nın 6/1. hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "şekil+... ..." ibareli başvuru ile "..." ibareli redde mesnet marka arasında, başvuru kapsamında çıkarılan 35. sınıf hizmetler yönünden, SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.