Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/4508 K.2011/8392

2- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 459/2- son, 72, 647 s.K.'nın 4, 6 maddeleri uyarınca 337 YTL adli para cezası, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizi talebinin reddine ilişkin ek karar sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin kesin olup temyizi kabil olmadığı gerekçesiyle sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olduğu değerlendirilerek uygulanan 765 sayılı TCK'nın 459/2-son maddesi ile 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezasının hapisten çevrilmiş olduğu ve temyizi kabil bulunduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Mahkemece sanıklar hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, sanıklar ile katılan arasında uzlaşmanın gerçekleşmemiş ve dosya kapsamına göre katılanın zararının giderilmemiş olması karşısında bu husus bozma sebebi sayılmayarak tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş;

sanıkların cezalarından kusurları oranında indirim yapılırken, 112 TL olarak tayin edilmesi gereken adli para cezasının hesap hatası sonucu 73 TL olarak eksik tayini ve neticeten 376 TL olarak hükmedilmesi gereken adli para cezasına, 337 TL olarak hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Sanık ...'nun mahkumiyetine ilişkin hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, olayın gerçekleştiğine dair herhangi bir tanık beyanı ya da belge olmadığı halde mahkumiyet kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin temyizine gelince;

Katılanın, kazanın meydana geldiği iş yerinin sanık ...'na ait olduğunu ve onun işçisi olarak çalıştığını beyan ettiği, sanık ...'nun da bu beyanı doğrulayarak, bahse konu binanın sahibi olduğunu, diğer sanık ...'ın eski ortağı olduğunu ifade ettiği, dosya kapsamında sanık ...'ın söz konusu iş yerinde diğer sanık ile birlikte çalışıp katılanın işvereni sıfatını taşıdığına dair herhangi bir beyan ya da belge bulunmadığı halde yetersiz gerekçe ile sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi,