Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/4922 K.2011/9402

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyizi ile ilgili olarak yapılan incelemede;

Üst Cumhuriyet savcıları ile Mahalli Cumhuriyet savcılarının sulh ceza mahkemesi kararlarını 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz etmeleri mümkün olup, 9.11.2007 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 9.12.2007 tarihine kadar temyiz kanun yoluna başvurulması gerekirken, sürenin görüldü ile başlatılarak, 21.1.2008 tarihinde yapılan temyiz istemi süresinde bulunmadığından Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sanığın sürücü belgesinin geçici süreyle alınmasına da karar verildiğinden hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan inceleme;

Sanığa verilen cezada, indirim maddesi olmamasına rağmen Kanuna aykırı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 22/1-2-4 maddeleri uyarınca ½ oranında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre; sanığın uzlaşmayı kabul etmediği ve katılanın zararlarını da gidermediği, bu itibarla sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinde belirttiği bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken Kanun maddesinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu