Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/21510 K.2012/21545

2- Sanıklar ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/4, 53, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması 3- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 50, 52/1-2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii; bu hüküm ile birlikte sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, sanıklar ... ve ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, sanıklar ... ve ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmüne sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından yapılan itirazın İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince kesin olarak karara bağlandığı anlaşılmakla, bu sanıklar ile ilgili temyiz istemi yönünden dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanık ...'nin, savunmasına göre diğer sanık ...'ten aldığı suça konu kültür varlıklarını, muhtemel alıcılara göstermesi için sanık ...'na verdiği, sanık ...'ın da bu varlıkları tanıdığı bir üçüncü kişiye gösterip değersiz olduklarını öğrenerek sanık ...'e iade etmek için geri aldığı, sanıklar ..., ... ve ..., sanık ...'in sürücülüğünü yaptığı araçta suça konu kültür varlıkları ile birlikte yakalanmışlar ise de, sanıklar Ahmet ve Mehmet'in, bu varlıklar ile ilgili olarak diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiklerine dair mahkumiyetlerine yetecek delilin tüm dosya kapsamında mevcut olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yetecek, inandırıcı, somut delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bu sanıkların da mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine; sanık müdafiinin, sanığın, suç kastı ile hareket etmediğine, mahkumiyetine yetecek delil bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, suça konu korunması gerekli taşınır kültür varlıklarını sanık ...'ten alarak satmak amacıyla bir üçüncü kişiye gösterdiği, bu şekilde 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/2 maddesinde sayılan seçimlik hareketlerden “satışa arz etmek” eyleminin gerçekleştiği ve sanık hakkında kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan lehe olan 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 2863 sayılı Kanunun 67/1 maddesi uyarınca hüküm tesisi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile sanığın aynı Kanunun 70/1 maddesine göre mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Türk ve İslam Eserleri Müzesinde görev yapan arkeolog bilirkişinin düzenlediği rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da getirilen değişiklikler tartışılmaksızın sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyet halinde uygulanabileceği gözetilmeksizin, neticeten 6.000 TL ve 20.833 TL adli para cezasına mahkum edilen sanık hakkında da uygulanmasına karar verilmesi,

3- Yargılama giderlerinin sanıklardan “sebebiyet verdikleri oranda” tahsili yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,