Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28565 K.2013/10998

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre; yağmurlu havada, gece vakti, aydınlatmanın mevcut olmadığı meskun mahalde, tek yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi ıslak, düz ve hafif eğimli devlet yolunda, hızını mahal şartları ve far ışığı altındaki görüşüne uydurmadan sağ şeridi takiben seyreden sürücü ... idaresindeki kamyonetin sağ ön kısmının, sürücü belgesiz sanığın yönetimindeki, arka stop ve park lambaları tamamen sönük, ışık donanımı bulunmayan traktörün arka teker kısmına çarpması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (1) numaralı;

sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesinde öngörülen seçenek cezalardan adli para cezasının tercih edilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanması gereken kanun madde ve fıkrasının hüküm fıkrasında gösterilmediği düşüncesiyle bozma öneren (2) numaralı görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmış olmasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca; adli para cezası hesaplanırken, temel para cezasının gün olarak belirlenmesi, arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, aynı Kanunun 52/3. maddesi uyarınca, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,