KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/2314 E., 2015/17887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyiz eden müştekinin bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde davadan, dava dosyasındaki uzlaşma tutanağında bulunan son adresine, usulüne uygun olarak tebligat yapılarak haberdar edilmemiş, ancak karardan sonra gerekçeli kararın tebliğ edilmesi üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla, müştekinin, CMK'nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilip CMK'nın 237 ve 238. maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Suçun mağduru ve zarar göreni olan müştekinin, kovuşturma evresinde dava dosyasındaki uzlaşma tutanağında bulunan son adresine veya Mernis adresine usulüne uygun olarak tebligat yapılarak, davadan haberdar edilmeden, ifadesi alınmadan ve bu husustaki delilleri sorulmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2) Sanık ile müştekinin ifadelerinin, olayın oluş şeklini farklı olarak belirtmeleri ve katılanın kaza sonrasında bilincini kaybederek hastaneye kaldırılması, sanığın katılanı sağ tarafta gördüğünü, korna ile ikaz ettiğini ve fren yaptığını belirtmesi, kaza yerinin meskun mahal ve vaktin gündüz, görüşün de açık olması karşısında, olay yerinde keşif yapılarak kusur durumunun belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, trafik kazası tespit tutanağındaki kusur tespiti esas alınarak hüküm kurulması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/2314, K. 2015/17887, 13 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama