Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4030 K.2022/444

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 08/10/1997 tarih ve 1991 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli, Tadım Höyüğü ve Kalesinin güney eteği bitişiğinde, tescilsiz parsel içerisinde 3,30 metre derinliğinde kaçak kazı yapıldığının tespit edildiği, kolluk kuvvetlerine yapılan ihbarın, sanığın sit alanı bitişiğindeki evinden tünel kazmak suretiyle define aradığı ve kaleye doğru tünel kazdığı şeklinde olduğu,

sanığın savunmasında, dedesine ait eve yaklaşık olarak iki yıl önce taşındığını, çukur içerisinde hayvan pislikleri olduğunu, temizlik amacıyla pislikleri aldığını, fakat çukuru kendisinin kazmadığını, temizlik yaptığı esnada hayvan pislikleri ile birlikte bir miktar toprağın da yeryüzüne çıktığını, çocuk düşmesin diye çukurun üzerini tahta ile kapattığını beyan ettiği olayda, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonrası, arkeolog ve inşaat bilirkişiler tarafından ortaklaşa tanzim edilen 24/04/2017 tarihli raporda, kazı yapılan alanın tamamen kapanmış olduğunun, görülebilen kısımlarda kültür toprağına,

kültür katmanına ve seramik parçalarına rastlanılamadığının, ancak kaçak kazının derinliği ve tescilli kaleye doğru yapılması hususları dikkate alındığında, kazının, define bulma amacına yönelik olduğunun değerlendirilebileceği belirtilmekle, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,