Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5697 K.2019/11547

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 11:25 sıralarında sürücü belgesiz ... yönetimindeki motosikleti ile seyri sırasında geldiği kontrolsüz kavşakta aracının ön kısmıyla, kavşağa sağından gelerek giren sanık sürücü ... yönetimindeki kamyonetle çarpıştığı kaza neticesinde vefat ettiği, alınan bilirkişi raporlarında da, sanık sürücünün asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. bendinin çıkarılarak yerine yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 gün adli para cezasına çevrilmesine,