Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10314 K.2023/3481

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/104 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (223) üncü maddesinin (2) nci fıkrasının c ve e bentleri gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Suçun unsurlarının oluştuğuna,

2-Eksik değerlendirme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü.

"İddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünden izin almaksızın özel mülkiyettinde bulunan 406 ada 8-9 parsellerde bulunan Alanya kalesi 1. Derece Arkelolojik Doğan, Tarihi ve Kentsel sit alanındaki sarnıçta kapı açarak içini kullandığı ve bu itibarla kültür varlığına fiziki müdahalede bulunduğu iddiası ile kamu davası açılmış ise de, mahkememizce yapılan keşif sırasında gözlemler ile yine sonrasında ibraz edilen bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere sanığın davaya konu sarnıçı özel mülkiyetinde restore ederek otel niteliğinde kullanıma açtığı,

içinde su olmayan daha öncesinde üstü kapalı ve kullanıma açık olmayacak ve hiçbir kullanıma tahsis edilmemiş sarnıcın bulunduğu bölümü ahşap dolap koymak amacıyla kapı açtıkları daha sonra yapılan kapı açmanın yanlış olması nedeniyle şikayet olup soruşturma geçirildiğinde orijinaline uygun olarak restore ettiği, doğal yapıya zarar vermediğinin anlaşıldığı, yapılan keşif sırasında eski haline aynen getirildiği hiçbir farklılık olmayacak şekilde orjinale uyumlu hale getirildiğinin inşaat bilirkişisince belirlendiği ve yine sanığın atılı suçta kastının da bulunmadığı kanaatine varıldığından,

yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması ve fiilde kastının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c-e maddesi gereğince beraatine ilişkin aşağıdaki şekilde karar verilmiştir."

B. Sanık savunmasında;"Orası 12 odalı oteldi. Depo lazım oldu bir odayı depo yaptık. Sarnıç var iki tane temizledik içini temizledik aslına uygun boyadık içine eşya koyduk. Sonra personel bize telefon etti. 70.000 TL para istedi isterken kendisinin müfettiş olduğunu iddia etti vermeyince bizim hakkımızda şikayet etti. Başka bir evimiz var kurul kararı ile sarnıca izin vermiştir. Kurul buna izin verebilmiştir. Biz kapı açmak için izin istemedik vermeyeceğini biliyoruz. Kapı adam boyundadır. İzinsiz kapı açtık. İzin istemedik vermeyeceklerini biliyorum. Sonra yazı gelince kapattık kapattığımız da bildirdik. Biz sarnıcın kapısını kapattıktan sonra yine eski haline dönüştü. Biz kapıyı kapattıktan sonra gelen olmadığını hatırlıyorum dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesince mahallinde keşfe gidilmiş, keşif akabinde inşaat ve arkeolog bilirkişilerce rapor sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

Alanya ilçesi, Tophane Mahallesi, 406 ada, 8 ve 9 parsel üzerinde bulunan I. derece arkeolojik sit alanı üzerindeki tescilli yapıda restorasyon projesine aykırı olarak müdahalede bulunulduğunun tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, suça konu alanı eski haline getirdiklerini beyan ettiği, mahkemece yapılan keşif akabinde alınan inşaat ve arkeolog bilirkişi raporunda; keşif sırasında yapılan incelemelerde dava konusu sarnıçta kırılarak kapı açılan kısmin tekrar kapatıldığı,

bu tamir işleri sonrası yıkılan bu sarnıç kısmının diğer ana duvarlar ile aynı görünümde malzemeler kullanılarak tamir işlerinin yapılmaya çalışıldığı, tamirat sonrası gözlemsel incelemede bu kısmın diğer restorasyon sonucu oluşan ana duvarların doğal kültürel dokusuna uygun hemen hemen aynı sayılabilecek bir görünüm kazandığının gözlemlendiğinin bildirilmesi karşısında mahkemece sanık hakkında suç kastının bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın üzerine atılı suç yönünden suç işleme kastının oluşmadığından CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde CMK’nın 223/2-c ve e maddesi gereğince hüküm tesisi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/104 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan birinci paragrafa;

“yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması ve fiilde kastının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c-e maddesi gereğince BERAATİNE.” kısmının hükümden çıkartılması ve yerine “sanığın yüklenen suç açısından kastının bulunmaması nedeniyle, CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,