Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10691 K.2023/2963

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2012 tarihli ve 2012/16 Esas, 2012/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin (2.) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan mahkumiyet hükmü 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin (2.) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2012 tarihli ve 2012/16 Esas, 2012/24 Karar sayılı kararının 23.03.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 25.07.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği ve Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 07.01.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.11.2020 tarihli ve 2016/172126 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; 1-Hakkında verilen 2 ay 15 gün hapis cezasını temyiz ettiğine ve gereğinin yapılmasına yönelik.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü

"Solhan Asliye Ceza Mahkemesi'nce yürütülen kovuşturma sonucu(2012/16-2012/24 E.K) yapılan yargılama, Bingöl İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nden gelen cevabi yazı, dosyada bulunan olay yeri tespit tutanağı, kroki ve fotoğraflar ile olaydan hemen sonra sanık ...'in hazırlık aşamasındaki 09/11/2011 tarihli suçu kabule yönelik savunması bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

sanıklar her ne kadar aşamalarda değişiklik göstermeyen ifadelerinde, yaptıkları ahırın inşaatında kullanmak üzere taş ve toprak çıkartmak amacıyla olay yerini kazdıklarını belirtmiş iseler de, olay yerinin köye uzaklığı, kazılan çukurun derinliği ve genişliği ile çıkartılan taş ve toprağın ahır inşaatında kullanılacağının belirtilmesine karşın, olay yerinde herhangi bir taşıma aracı veya traktörün bulunmaması birlikte nazara alındığında sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik bulunan soyut savunmalarına mahkemece itibar edilmemiştir.

Keza olay yerinden çıkartılan taş ve toprağın ahır inşaatına götürülmesi için olay yerinde niçin herhangi bir taşıma aracı veya traktör bulundurmadıkları yönünde sorulan sorulara, sanıklar tarafından çelişkili cevaplar verilmiştir.

Ayrıca her ne kadar iddianamede sanıkların 2863 sayılı Yasanın 74/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca cezalandırılmaları talep edilmiş ise de; sanık ...'in hazırlık aşamasındaki 09/11/2011 tarihli suçu kabule yönelik savunmasında olay yerini altın bulmak amacıyla kazdıklarını belirtmiş olması karşısında, sanıkların define bulmak amacıyla olay yerini kazdıkları sonuç ve kanaatine varıldığından yüklenen suçun 2863 sayılı Yasanın 74/2. maddesi kapsamında kaldığı değerlendirilmiş ve sanıkların takdiren alt sınırdan olmak üzere hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetlerinin bulunmaması, dosya kapsamı itibariyle giderilmesi mümkün, somut, ölçülebilir ve maddi nitelikli bir zararın meydana gelmemiş olması, pişmanlıkları ve kişilik özellikleri dikkate alındığında ileride bir daha suç işlemekten çekinecekleri yolunda kanaate varılmış olunması nedenleriyle CMK'nın 231/5 maddesi gereğince sanıklar hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek aşağıda gösterilen şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

Sanığın Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2012 tarih, 2012/16E-2012/24K sayılı ilamı ile "İZİNSİZ OLARAK DEFİNE ARAŞTIRMAK" suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hükmün CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın sanık bakımından 23.03.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde olmak üzere 25.07.2015 tarihinde işlediği "yaralama" suçundan dolayı Solhan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.01.2016 tarih, 2015/135E-2016/5K sayılı ilamı ile para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen bu kararın 07.01.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, CMK'nın 231/11.maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

IV. GEREKÇE

Olay günü kaçak kazı yapıldığı yönündeki ihbar üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, sanık ... temyiz dışı haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıkların olay yerinde yakalandıkları, kazı çukurunun 1,5-2 metre derinliğinde, 2,5-3 metre genişliğinde olduğu hususlarının tespit edildiği dosya kapsamında,

1-2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen “izinsiz define araştırma” suçunun oluşabilmesi için, anılan Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında, bunların korunma alanlarında veya sit alanlarında, araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen yüzeysel araştırma faaliyetlerinde bulunulması gerektiği, anılan suçları birbirinden ayırmada esas alınacak kriterin, kazı fiilinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun olduğu,

somut olayda ise sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kazı yaptıkları anlaşılmakla, sanığın eyleminin kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile 74/2. maddesi gereğince hüküm tesisi,

2- Dava konusu yerde bağımsız arkeolog bilirkişi refakatinde keşif yapılarak, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Sanık ...'ın hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uugun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,