Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10367 K.2023/3478

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/947 Esas, 2016/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Suçun tüm unsurları ile oluştuğuna,

2-Eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B.Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; 1-Eksik soruşturma sonucu karar verildiğine,

2-Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü.

"Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar sanık hakkın 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; suça konu yerin Döşemealtı ilçesi, Düzlerçamı Mahallesi, Yukarı Karaman mevkii, ...'ın güneybatısında birinci derecede arkeolojik sit alanı olan yer olduğu, yapılan keşif üzerine düzenlenen bilirkişi raporu ve çektirilen fotoğraflardan da görüleceği üzere suça konu alanın geniş bir yeri kapladığı, dışarıdan müdahaleye açık olduğu,

sanığın bu yerde bulunan dedesinden kalma yaklaşık 13 dönümlük 112 parsel içerisinde iş makinesi ile arazi düzeltmesi ve toprak alımı yapılması sırasında burada bulunan geç roma dönemine ait tarihi eserlerin zarar gördüğü tespit edilmiş ise de; sanığın tarım yaptığı yerin bu yere yakın olmakla birlikte bu yerle ilgisinin olmadığı, müdahalenin yapıldığı yerin tarım arazisi haline dönüştürülmesinin de mümkün gözükmediği, söz konusu sit alanında çok sayıda tarihi eser olup müdahaleye açık olduğu,

dışarıdan gelen başkaca kişilerin de bu müdahaleyi yapmalarının mümkün gözüktüğü, çevrede yapılan gerek inşaat gerek ise yol çalışmaları nedeni ile toprak alımının yapılmasının mümkün gözüktüğü,

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde iddianameye konu müdahalenin sanık tarafından yapıldığına ilişkin cezalandırılmasına yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın beraatine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

B. Sanık savunmasında; "Ben bu konuda hazırlık aşamasında daha önce ifade vermiştim, o ifadem doğrudur aynen tekrar ederim, Yukarı Karaman mevki evdirhan'ın güneybatısında birinci derece sit alanı haline getirilen 112 no'lu parselin mülkiyeti 2009 yılında ölen dedem ...'e aittir. Arazi toplam 13 dönüm civarındadır ancak yaklaşık 4 dönüm yerinde tarım yapılabilmektedir ben ilk defa 2015 yılında bu dört dönümlük yere patates ektim. İddia edildiği gibi sit alanına zarar vermiş değilim kimin yaptığını da bilmiyorum o bölgede yoğun bir şekilde inşaat faaliyeti yürültüldüğü için harfiyat almak için çeşitli kişiler bu bölgeye gelmektedir. yüklenen suçlamayı kabul etmem. Ayrıca aynı yerle ilgili diğer mirasçılar hakkında da bildiğim kadarıyla dava mevcuttur dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Tanık ... Beyanında:" Suça konu 112 parsel 2009 yılında vefat eden babam ...'e aitti. Tapulu arazidir. Yaklaşık 13 dönüm civarında olup 7 dönümü tarla vasfındadır. Diğer kısmı tarıma elverişli değildir suça konu yerle ilgili ben de Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinde sanık olarak yargılanmaktayım. Söz konusu alan ikametgahlarımıza uzaktır babamın ölümünden sonra da boş durmaktadır ilk defa bu yıl sanık olan oğlum tarafından tarla vasfındaki yere patates ekildi. Ben sanığı sit alanına zarar verirken görmedim kimin yaptığını da bilmiyorum suça konu yerle ilgili çok sayıda mirasçı olduğundan kimse tarafından ilgilenilmemektedir üzerindeki ağaçlar dahi kurumuş durumdadır dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

D. Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 27.08.2012 tarih ve 851 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak yeniden belirlenmesine karar verilen taşınmazda olay günü iş makinesi ile arazi düzlemesi yapılarak alandaki antik yapı kalıntısının tahrip edildiği ve mozaiklerin açığa çıkartıldığı ihbarının alınması üzerine Antalya Müze Müdürlüğü görevlileri tarafından suça konu yere gidilerek yapılan incelemelerde, Eudokias Antik Kenti sınırlarında yer alan taşınmazda bulunan antik yapı kalıntılarının iş makinesi ile tahrip edildiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

E. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesince suça konu yerde keşif yapılmış akabinde fen ve arkeolog bilirkişiler raporlarını sunmuşlardır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden yapılan incelemede;

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 02.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden yapılan incelemede;

24.03.2015 tarihli müze müdürlüğü raporu ile Antalya ili, Döşemealtı ilçesi, Düzlerçamı Mahallesi, Yukarı Karaman Mevkinde bulunan I. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan mülkiyeti ...’e ait 112 numaralı parsel üzerinde iş makinası ile tarımsal amaçlı arazi düzeltmesi ve toprak alımı yapılmış olduğu, bu çalışma sırasında Eudokias Antik Kentine ait Geç Roma Dönemi yapı kalıntılarının iş makinası ile tahrip edilerek büyük bölümünün ortadan kaldırıldığı, bu sırada açığa çıkan mozaikli taban döşemesinin büyük ölçüde tahrip edildiği tespit edildiği,

suça konu arazi de ekim işlerinin sanık tarafından yapıldığının öğrenilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında suça konu arazinin 13 dönüm olduğunu, ekim yapılabilecek alanın 4 dönüm kadar olduğunu, kendi ekim yaptığı yerin zarar verilen alana uzak olduğunu, kendisinin herhangi bir kültür varlığına zarar vermediğini beyan ettiği,

dosya arasında bulunan 07.05.2015 tarihli araştırma tutanağında çevreden yapılan araştırmalarda ve mahalle muhtarı ile yapılan görüşme sonucunda söz konusu parselde iş makinesi ile çalışma yapan kimsenin tespit edilemediğinin bildirildiği anlaşılmakla; mahkemece müdahalenin sanık tarafından yapıldığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (b) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/947 Esas, 2016/159 Karar sayılı kararında mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,