Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10478 K.2024/525

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317 inci maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 67/1,75, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kamanın niteliğine ilişkin yeterli araştırma yapılmaksızın müze müdürlüğü görüşüyle yetinilerek karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 19:10 sıralarında icra edilen yol emniyet ve kontrol devriyesi esnasında temyize konu sanığın kullanımında bulunan otomobilin durdurulduğu, Ayvacık Sulh Ceza Hakimliğinin 02.04.2015 tarih ve 2015/104 Değişik İş sayılı arama kararı gereği sanığın aracında yapılan arama sırasında aracın ön kısmında bulunan açık torpido kısmında 1 adet 46 cm uzunluğunda, düz ve oluklu, sapı ahşap ve kalp figürü olan yarı ahşap kılıflı ve üzerinde 1888 yazılı kamanın ele geçirildiği,

12.11.2015 havale tarihli sanat tarihçi bilirkişisi tarafından ibraz edilen rapora göre, kamanın (19 yy sonu Geç Osmanlı dönemine ait) 2863 sayılı Kanunun 23/a bendinde açıklanan taşınır kültür varlığı kapsamına girmekte olduğu ve korunması gereken bir eski eser niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

Sanık savunmasında söz konusu kamanın yaklaşık 30 yıllık geçmişi olduğunu, kendisine babaannesinden kaldığını, tarihi niteliği olduğunu bilmediğini, suç işleme kastı bulunmadığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

Mahkemece, 2863 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi kapsamındaki tasnif ve tescile tabi, müzelik değer taşıyan kültür varlığını uzun süre evinde bulundurarak haber verme yükümlülüğüne uymamak suretiyle sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sırasında suça konu kamanın niteliğine ilişkin olarak bağımsız bilirkişi raporu alınarak hüküm kurulduğu anlaşıldığından sanığın bu yöndeki temyiz istemlerinin reddine ancak;

1- Suça konu kültür varlıklarının, sanığın idaresindeki aracın ön kısmında açık torpido gözünde bulunduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında kültür varlıklarını “bulmak” suretiyle edindiğine yönelik bir savunma yapmadığı, kamanın kendisine babaannesinden kaldığını beyan ettiği anlaşılmakla; somut olayda, 2863 sayılı Kanun'un 4/1 inci maddesinde açıklanan “bulma” olgusunun gerçekleşmediği ve sanığın eyleminin aynı Kanun'un 70 inci maddesinde düzenlenen “kültür varlığı bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin hatalı nitelendirme ile “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçundan hüküm tesisi,

2- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 üncü maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,