Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10562 K.2023/5821

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/1046 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.11.2020 tarihli, 2016/222811 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; soruşturma aşamasında Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığınca yaptırılan kolluk araştırmasında, pergole, merdiven ve reklam tabelasının 1994 yılında sanığın babası ... tarafından yaptırıldığının ve o tarihten sonra herhangi bir yenileme yapılmadığının tespit edildiği, Seferihisar Belediye Başkanlığına yazılan müzekkereye verilen cevapta 11.10.1996 tarihinde belediye tarafından ... mh.

58 ada 16 parseldeki yapıya yapı kullanma izin belgesi düzenlenirken davaya konu pergole, merdiven ve reklam tabelasının daha önce yapıldığına dair arşivlerinde herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığının belirtilerek cevap verildiği, bu doğrultuda kolluk araştırmasında 1994 yılında yaptırıldığı tespit edilen davaya konu eklemelerin 1994 yılı sonrası yaptırıldığına dair dosyada somut herhangi bir delil bulunmadığı,

mahkememizce tanık olarak dinlenilen ...'un davaya konu merdiveni 1999 yılında askere gitmeden önce yenilediğini, bu sırada pergolenin de mevcut olduğunu beyan ettiği, İzmir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 26.02.2016 tarihli yazısında söz konusu alanın 08.06.2009 tarih 4111 sayılı kurul kararı ile sit ilan edildiğinin ve ilana ilişkin tutanaklara rastlanılmadığının belirtildiği anlaşılmakla, kolluk araştırma tutanağı, mahkememizce yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda davaya konu eklemelerin hangi tarihte yapıldığının belirlenemediğinin belirtilmesi,

İzmir İl Kültür Turizm Müdürlüğünün yazısı dikkate alındığında davaya konu eklemelerin yapıldığı tarihten sonra dava konusu yerin 2009 yılında sit ilan edilmesi ve bu kararın ilan edilmemesi nedeni ile üzerine atılı suçu işlemeyen sanığın beraatine karar verilmiştir."

2. 10.06.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile ... mahallesi, 58 ada 16 parsel sayılı taşınmazda kain, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 08.06.2009 tarih ve 4111 sayılı kararı ile sınırları yeniden düzenlenen kentsel sit alanında kalan, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 14.03.1986 tarih ve 2136 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli sur duvarının üzerine gelecek şekilde 3x10 metre ebadında pergole yapıldığı, surun dış cephesine bitişik şekilde sura sabitlenerek merdiven yapıldığı ve sur duvarının üzerine reklam panosu sabitlendiğinin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

3. Sanık aşamalardaki savunmalarında, suça konu eylemlerin taşınmaz maliki olan babası ... tarafından ölümünden önce 1994-1996 yıllarında yaptırıldığını, tanık ... da ifadesinde, 1999 yılında taşınmaz maliki ...'nin isteği üzerine merdiveni yenilediğini, pergulenin de o tarihte mevcut olduğunu ancak reklam panosu bulunup bulunmadığını hatırlayamadığını beyan etmişlerdir.

4. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 26.02.2016 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, dava konusu müdahalelerin yapımı sırasında tescilli sur duvarına zarar verilip verilmediği hususunun tespit edilemediği, mimar bilirkişi raporunda, imalatların yapım tarihini kanıtlayıcı bulguya rastlanılamadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, tanık ...'un beyanı, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde, savunmasının aksine dosya kapsamında mahkûmiyetine yeterli delil bulunmayan sanığın üzerine atılı suçtan beraatine dair hüküm tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/1046 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,