Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10639 K.2023/3684

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2013 tarihli ve 2010/67 Esas, 2013/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2013 tarihli ve 2010/67 Esas, 2013/281 Karar sayılı kararının 24.09.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 14.04.2015 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği sabit kabul edilerek Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedilmiş, anılan hüküm 04.09.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/470 Esas, 2015/658 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar açıklanarak sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan aynı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı Kanun’un 62, 52/2 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.11.2020 tarihli, 2016/194918 sayılı ve katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi yönünden hükmün düzeltilerek onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, resen görülecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Olay tarihinde sanıklar ... ve ...'in birlikte hareket ederek alınan bilirkişi raporuyla da sabit olduğu üzere 2863 sayılı Yasa kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olduğu anlaşılan toplam 36 adet eseri satma konusunda birlikte hareket ettikleri, bu çerçevede sanık ...’nin kendisi ile telefonla görüşen gizli soruşturmacı ile pazarlık yapıp anlaşmaya vardığı, kendisine 100 TL paranın PTT yoluyla gönderildiği, daha sora sanıkların birlikte Bodrum ilçesine geldikleri, burada gizli soruşturmacı ile buluştukları, daha sonra jandarma görevlilerinin sanıkları yakaladığı,

yapılan işyeri aramasında sanıkların satmak amacıyla Bodrum ilçesine getirdikleri tarihi eserlerin yakalandığı, her ne kadar sanıklar savunmalarında suçlamayı kabul etmemiş iseler de alınan bilirkişi raporu ve tutulan gizli soruşturmacı tespit tutanağı içeriğine ve PTT ödeme belgesine göre sanıkların birlikte hareket ederek ellerinde mevcut 36 adet 2863 sayılı Yasa kapsamında olup korunması gerekli kültür varlığı olduğu anlaşılan tarihi eserleri satmaya yönelik harekete geçtikleri, bu amaçla kaparo dahi aldıkları, Bodrum’a birlikte geldikleri, burada kolluk görevlilerince yakalandıkları,

sanıkların savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, savunmalarında söz konusu tarihi eserleri bir kişiye göstermek amacıyla Bodrum’a geldiklerini ileri sürdükleri, ancak gizli soruşturmacı tespit tutanağına ve alınan kaporaya göre sanıkların söz konusu tarihi eserleri satmak amacıyla Bodrum’a geldiklerinin sabit olduğu, ayrıca sanıkların savunmalarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, bir kimsenin elindeki tarihi eserin niteliğini tespit etmek amacıyla Bodrum’a gelmesinin makul bir savunma olmadığı,

bu yöndeki bir amacın kolaylıkla mahallinde gerçekleştirilebileceği, tüm dosya kapsamı itibariyle sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu, eylemlerinin 2863 sayılı Kanun’un 67/2 maddesindeki suçu oluşturduğu değerlendirilerek mahkumiyet hükmünün açıklanmasına karar verilmiştir."

2. Sanık ...'in elinde bulundurduğu eserlere müşteri bulmak amacıyla internet üzerinden gizli soruşturmacıya dava konusu eserlerin resimlerini gönderdiği, Bodrum Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/122 Değişik iş sayılı kararına istinaden sanığın gizli soruşturmacı ile irtibata geçtiği iş yerinde yapılan aramada 43 adet eserin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında, eserleri internete resmi kolleksiyoner olarak bildiği ... adına kendisinin gönderdiğini, satış amacının olmadığını, 100 TL'yi yol parası olarak aldığını, resmî kolleksiyonere göstermek için geldiklerini beyan etmiştir.

4. Sanık ...'nin suça konu eserlerin satışı için gizli soruşturmacıdan kapora olarak aldığı paraya ilişkin dekontun dosya kapsamında olduğu anlaşılmıştır.

5. Arkeolog bilirkişi raporunda, suça konu eserlerden 36 adedinin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıkları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'nin iş yerinde yapılan arama sonucu ele geçirilen eserleri satmak için internet adresine gönderdiğinin sanık savunması ile sabit olduğu anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 2863 sayılı Kanunun 75 inci maddesinde, anılan kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüte rağmen ele geçen eserlerin akibeti konusunda bir karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/470 Esas, 2015/658 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına yargılama giderlerinden sonra gelmek üzere “Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden,

karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.800,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibaresinin ve son bent olarak "Dava konusu eserlerin 2863 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi gereğince müze müdürlüğüne teslimine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,