Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10694 K.2023/4412

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/29 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.11.2020 tarihli, 2016/213302 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Yapılan yargılama sonucu sanık savunması, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporları, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu, Fethiye Belediyesi, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ile sair kurum cevabi yazılarını havi dosya mündericatının birlikte değerlendirilmesinde;

her ne kadar sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan dolayı yargılandığı Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/512 Esas sayılı davasında yargılama konusu yapının bulunduğu alanın doğal sit alanı içerisinde bulunması nedeniyle eyleminin imar kirliliğine neden olma değil ve fakat 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturduğundan bahisle beraatine karar verilerek yapılan suç duyurusu üzerine Keçiler Mahallesi 114 ada 41 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanın doğal sit alanı olması nedeniyle izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunmak sureti ile 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması amacı

ile kamu davası açılmış ise de fen bilirkişisinin 23.12.2014 tarihli raporu ve Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 03.02.2016 tarih ve 89002622-253.99.48-E.1477 sayılı yazısı kapsamına göre doğal sit alanı içerisinde bulunmayan taşınmazın bulunduğu alanda geçerli kentsel veya arkeolojik sit alanı da bulunmadığının Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 05.02.2016 tarih ve 579 sayılı yazısı ile bildirilmiş olmasına ve sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan dolayı açılan Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/512 Esas sayılı davasında 08.01.2015 tarih ve 2015/10 sayılı beraat kararının 17.02.2015 tarihinde

kesinleşmiş olmasına göre unsurları itibarı ile oluşmayan 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dolayı sanığın beraatine karar verilmiştir."

2. Muğla İl Özel İdaresi İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontroller sonunda düzenlenen 19.02.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile zemin+1 katlı yapı ile depo yapıldığının tespit edilmesi üzerine Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2014 tarihli, 2014/2890 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan dava açılmıştır.

3. Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 tarihli, 2014/512 Esas, 2015/10 Karar sayılı ilamı ile imar kirliliğine neden olma suçundan sanığın beraatine dair hüküm tesis edilerek 2863 saylı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

4. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2016 tarihli, 2016/14 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, 19.02.2014 tarihli yapı tatil zaptına istinaden bu kez 2863 saylı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

1.Aynı eylem nedeniyle sanık hakkında daha önce açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunduğu gözetilerek, ceza yargılaması hukukunun temel ilkelerinden olan “çifte yargılama yasağı/non (ne) bis in idem” kuralı gereğince, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davanın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "09.02.2014" şeklinde gösterilmesi, isabetli görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/29 Esas, 2016/194 Karar Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,