Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11679 K.2023/2965

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/449 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Mahkemece eksik incelene sonucunda karar verildiğine,

2-Sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ve cezalandırılmaları gerektiğine,

3-Diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü Yapılan yargılama ve elde edilen deliller uyarınca, her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında 2863 s. Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmış ise de;13/10/2015 tarihli alınan bilirkişi raporuna göre sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından müsnet suçtan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

Sanık ... Kökenli savunmasında;"Ben suça konu yerde bulunan zeytin ağaçlarının ... olduğu arazinin sahipsiz olması nedeniyle yaklaşık 30 yıl kadar önce diktim. Ben buranın sit alanı olduğunu bilmiyordum. Bilseydim dikmezdim. Üzerime atılı suçu kabul etmiyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanık ... savunmasında;"Yapmış olduğum ev bana babamdan kalmadır. Yaklaşık 40-50 yıllıktır. Ben sadece evin üstünü kiremitten dam haline çevirdim. Ayrıca dosyada gösterilen inşaat halinde olan 1 göz odayı bitirdim. Ancak ben bunu yaparken herhangi bir şekilde temel atmadım. Sadece duvar örerek bu işi yaptım. Bana dosya kapsamındaki fotoğraflar çekildiği esnada buranın sit alanı olduğunu söylediler. Ancak gidecek başka yerim olmadığından o 1 göz odayı bitirmek zorunda kaldım. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Kökenli Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ... Kökenli'nin, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 23.03.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Hatay Müze Müdürlüğüne telefonla yapılan ihbar üzerine araştırmalara başlanıldığı, yapılan araştırmalar neticesinde sanığın 1. Derece Arkeolojik sit alanı içerisinde kalan Hatay ili Kumlu ilçesi Batıayrancı köyünde konut yapmış olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında suça konu yapıların 40-50 yıl önce yapılmış olduğu, bu yapının çatısının yıkık olduğunu, kendisinin de buraya tadilat yaptırdığını beyan ettiği, mahkemece yapılan keşif akabinde alınan bilirkişi raporlarında suça konu sanığın yapmış olduğu iddia edilen iki adet yapı olduğu,

bu yapıların 30-40 yıllık oldukları , yapılardan bir tanesinde tadilat yapıldığı, ancak bu tadilat nedeniyle höyükte herhangi bir zarar meydana gelmediğinin tespit edildiği anlaşılmakla; mahkemece suçun unsurları oluşmadığından bahisle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Kökenli Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (a) bendinde açıklanan Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/449 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,