Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12032 K.2023/2966

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/383 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2-Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3-Sanığın suça konu alanda fiziki müdahalede bulunduğuna ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

Her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanık savunmaları, katılan kurum vekilinin beyanları, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Samsun Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04/04/2003 tarih ve 613 sayılı kararları ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde bulunan taşınmazda, kumlarla uygulama yaparak fiziki müdahalede bulunduğu, ancak fiziki müdahele sonucunda sit alanının doğal görünümünde değişim olmadığı,

sanığın aşamalardaki beyanları nazara alındığında sanığın sit alanına izinsiz olarak fiziki müdahalede bulunmak kastıyla hareket ettiğine ilişkin somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı görüldüğünden sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

Sanık savunmasında;"Ben Habilli köyünde ikamet etmekteyim. Benim Habilli köyünde tarlam bulunmaktadır. Bu tarla tapuludur. Tapulu tarlamın hemen bitişiğinde sazlık alan bulunuyordu. Hayvanların bu sazlık alana girdiği için ben olay günü bu sazlığı doldurmak amacıyla sazlığın yanından kum alıp sazlığı kumla doldurmaya başladım. Bu sırada Jandarma ekipleri gelip hakkımda yasal işlem yaptılar. Ben Habilli köyünde oturuyorum. Habilli köyünde sit alanı olduğunu bilmiyordum. Müşteki şikayetinden vazgeçtiği takdirde vazgeçmeyi kabul ediyorum. Katılma hususunda takdir mahkemenindir dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde kolluk birimlerine Samsun ili, Alaçam ilçesi, Karaboğaz Mevkiinde 1. Derece doğal sit alanında traktör ile izinsiz olarak çalışma yapıldığı ihbarı üzerine olay yerine gidildiği ve sanığın traktörü ile kum doldurma işlemi yapmak suretiyle arazi düzleştirmesi yaptığının tespit edilmesi üzerine sanık hakkında soruşturma başlatıldığı akabinde 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, dosya kapsamında keşif yapıldığı, 25.04.2016 tarihli çevre mühendisi raporunda;

davaya konu sit alanına yine sit alanında bulunan kumlar ile uygulama yapılarak fiziksel müdahalenin yapılmış olduğu ancak sit alanının doğal görünümünde herhangi bir değişim olmadığının tespit edildiği, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında hayvancılık işi ile uğraştığını suça konu alan üzerinde hayvanlarının yayıldığını, iki hayvanın bu alanda çamura saplanıp telef olduğunu bunu engellemek amacıyla bu alana kum doldurduğunu beyan etmesi karşısında mahkemece, sanığın sit alanına izinsiz olarak fiziki müdahalede bulunmak kastıyla hareket ettiğine ilişkin somut,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı görüldüğünden sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/383 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,