Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11745 K.2024/4966

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1, 53/6, 63. maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; Kusur oranına, eksik incelemeye ve ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay günü saat 17.50 sıralarında sanık idaresindeki otomobil ile Marmaris istikametinden Datça istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, seyir halinde olduğu sağ şeritten sol taraftaki Petrol ofisine girmek adına hız azaltarak sola kontrolsüzce yöneldiği sırada, otomobilin sol arka yan kesimine sağ şeridin solunu takiben aynı yönde seyreden sürücü ... idaresindeki motosiklet ile çarpışması neticesinde motosiklet sürücüsünün öldüğü,

motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan ve yaralanan ...’nın şikayetçi olmadığı olayda. Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrederek olay mahalline gelip sola doğrultu değiştirmeden evvel; yeterli mesafeden dönüş sinyalini yakması, kademeli hız azaltarak sağ şeridin soluna yaklaşması petrol ofisi karşısında gerektiği şekilde konumlanarak durması,

gerek karşı yönden gerekse arkadan gelebilecek araç trafiğini gerektiği şekilde kontrol ettikten ve müsait ortam oluştuktan sonra dönüşe geçmesi gerekmekte iken bu hususlara gerektiği şekilde riayet etmemiş, seyir halinde olduğu sağ şeritten sol arka tarafı gerektiği şekilde kontrol etmeden sol arka taraftan yaklaşan ve ilk geçiş hakkına sahip motosiklete rağmen sola dönüşte geçmiş, bu tavrı ile önünü kapattığı motosikletin gelerek yönetimindeki otomobilin sol arka yan (kapı) kesimine çarpmış olup dikkatsiz,

kontrolsüz ve kurallara aykırı seyri ile olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla asli derecede kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, yargılama sürecindeki davranışları lehine değerlendirilerek TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında, sanığın kişilik ve sosyal ekonomik durumu da dikkate alınarak, asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilebileceği gözetilmeksizin, mahkemece anılan hüküm tartışılmaksızın "sanığa verilen hapis cezası kısa süreli olmadığından 5237 sayılı TCK'nın 50 maddesinin uygulanmasına çevrilmesine yer olmadığına” şeklinde yasal olmayan gerekçe ile TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Datça Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,