Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12159 K.2024/1680

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin mahalli Cumhuriyet savcısı ve müşteki kurum tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a-c maddeleri uyarınca beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.12.2020 tarihli, 2016/319130 sayılı ve ret- bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; kararın yasaya aykırı olduğuna, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Müşteki kurumun temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, her ne kadar sanıkların, bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve birlikte hareket ederek, suç tarihinde define bulmak amacıyla, Vize ilçesi Evrenli köyünde yer alan ve sit alanı olmayan arazide, adli emanetin 2016/29 sırasına kayıtlı bulunan aletleri de kullanmak suretiyle izinsiz olarak kazı yaptıklarından bahisle haklarında Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 74/1-2. cümlesinde düzenlenen Kültür Varlıkları Bulmak Amacıyla İzinsiz OLarak Kazı Yapmaya Teşebüs suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış ise de,

fotoğraflardan ve bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere açılan çukurun niteliği ve büyüklüğü göz önüne alındığında kazı yapmaya teşebbüsten bahsedilemeyeceği, atılı suçun izinsiz define araştırma suçunu oluşturabileceği, hukuki nitelendirmenin mahkemeye ait olduğu,

2863 sayılı Yasanın 74/2 maddesinde düzenlenen bahse konu izinsiz define araştırma suçunun oluşabilmesi için araştırma yapılan yerin sit alanı veya korunması gerekli kültür varlığı niteliği taşıması gerektiği, müze müdürlünün raporunda ve mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda araştırma yapılan yerin bu niteliklere haiz olmadığının belirtildiği görülmekle atılı suçun unsurlarını oluşmadığı kanaatiyle CMK'nın 223/2-a-c fıkraları uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Kırklareli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün, 12.04.2016 tarihli yazı ile davaya katılma talebinde bulunduğu halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15.07.2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19.10.2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa,

karara bağlanması mümkün olduğundan,...l Kültür ve Turizm Müdürlüğünün suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,