Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12245 K.2024/1386

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.12.2020 tarihli, 2016/322348 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun mütemadi suç olduğuna,sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın üzerine atılı eylemine uygun düşen 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesindeki suç için yasada müeyyide olarak 2 yıldan 5 yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar adli para cezası öngörüldüğü, öngörülen müeyyide itibariyle TCK'nın 66/1-e, 67/4 mad. göz önünde tutulduğunda 12 yıllık uzatılmış zaman aşımı süresine tabi olduğu, keşif sonrası aldırılan inşaatçı bilirkişinin dosyada mevcut 13/06/2016 tarihli raporuna göre; suça konu yapının 2001 yılında yapıldığı, atılı suçun temadi eden bir suç olmadığı, yapının yapılış tarihi itibariyle aradan geçen süreçte öngörülen 12 yıllık uzatılmış zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında özetle; dava konusu yapıyı tahminen 2002 yılında yaptığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan inşaat bilirkişi raporunda, dava konusu yapının, yapıdaki solmalar, yıpranma durumu vs göz önüne alındığında 2001 yılında yapıldığını tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

"2001 yılı" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 2001 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK’nın 66. ve 67. maddeleri uyarınca yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de;

netice itibariyle zamanaşımı nedeniyle düşme yönünde hüküm tesisi yerinde görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,