Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12446 K.2025/1131

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebebi; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, kusur tespitine, eksik inceleme ile karar verildiğine, olayda bilinçli taksirin olmadığına, kaza sırasında ölen kişinin hatır taşıması yapıldığı ve sanıkla birlikte alkol alarak aynı araçta seyahat ettiği değerlendirilerek sanık hakkında verilen cezada üst hadden ceza verilmesinin bozmayı gerektirdiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; tayin edilen cezanın az olduğuna, bilinçli taksirdeki artırım oranının az olduğuna, cezanın üst hadde yaklaşılarak yükseltilmesi talebine, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 22:00 sıralarında 0,87 promil alkollü vaziyette olan sürücü belgesiz sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile Çorlu istikametinden Ergen yönüne doğru meskun mahalde, gece vakti iki yönlü asfalt kaplama düze ve devamlı yol şerit çizgisi olan yolda seyirle, olay mahalli sağa dönüşlü keskin viraja girdiğinde,

karşı yönden gelen araçlara ait şeride geçip şerit ihlali yaparak karşı istikametten gelmekte olan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kesinleşen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonet ile yolun sol şeridinde çarpışması sonucu kamyonette yolcu olarak bulunan katılan ...'in vücudunda 2.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'ün öldüğü olayda;

mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 02.12.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu kabul edilmiş ve Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, gösterilen diğer gerekçelere göre hükme etki edecek nitelikte olmadığı tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu hususun mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla her ne kadar 1,00 promilin altında alkolün bilinçli taksir şartlarını oluşturmadığı ancak olayda sollama yasağı olan yerde şerit ihlali olduğundan bilinçli taksir uygulamasının yerinde olduğu,

Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,