Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12448 K.2025/1140

Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın ise yalnızca katılan vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın CMK'nın 223/1.maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Olayda bilinçli taksir unsurlarının bulunmadığına ve eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, katılan vekilinin temyiz sebepleri; Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığı kararının hukuka aykırı olduğuna, taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak ise olayda olası kast unsurları bulunmasına rağmen suçun vasfında yanılgı sonucu sanık lehine uygulama ile eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Olay günü, 3.23 promil alkollü bulunan sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu cadde üzerinde gece vakti yolun Sincan istikameti yönünde bulunan kısmından geri manevra yaptığı esnasında sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobile çarpması sonrası yolun Ankara istikameti bölümünde ters yöne girmek suretiyle seyri esnasında kendi şeridinde seyir halinde bulunan ölen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobile çarptığı akabinde yola devamla katılan sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobile çarparak durması sonucu sanığın,

sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ... ile ...'ın ve katılan sürücü ...'in hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmalarına, ...'ın ise ölümüne neden olduğu olayda,

dosya kapsamında mevcut bulunan 04/02/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık sanık hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin katılan vekilinin temyiz talebi yönünden; Karar verilmesine yer olmadığına(hüküm kurulmasına yer olmadığına) ilişkin kararın CMK'nın 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Taksirle öldürme suçundan sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz talepleri yönünden; Dosya içeriğinde mevcut bulunan, katılan ... adına asaleten ve küçük Kemal Yılmaz adına velayeten düzenlenen, vekaletname ile Av.... adına yetki verildiği anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığında katılanın sadece ... olarak gösterilmesi ile vekilinin adının sehven ... olarak yazılması yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olduğundan tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 85/1. Ve 22/3 maddeleri uyarınca, sanık hakkında hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK'nın 62.maddesi gereği 1/6 indirimi sırasında 6 yıl 3ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suretiyle sanık hakkında yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (3) numaralı bendinin hükümden çıkartılması ile yerine "Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nın 62.maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak NETİCETEN 6 YIL 3 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,