Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1275 K.2020/5686

Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'in hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuk ... ile mağdur ... arasındaki kavga anını, mağdurun izni olmaksızın cep telefonunun kamerası ile kayda alması biçiminde suça sürüklenen çocuk ...'e isnat edilen eylem, TCK'nın 134/1-1 ve 134/1-2. madde, fıkra ve cümlelerinde özel hayatın gizliliğini ihlal başlığı altında yaptırıma bağlanmış olup, zamanaşımını kesen en son işlem olan 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk ...'in sorgu ve savunmasının alındığı 05.11.2015 tarihinden itibaren TCK’nın 66/3, 66/1-d, 66/2. madde ve fıkraları gereğince tespit edilen 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımı süresinin geçmediği belirlenerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'e yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanunun 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,