Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1369 K.2023/2974

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

Hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

Tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

Verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 18.06.2020 tarihli ve 12-2016/241994 sayılı hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılanın, sanığın kardeşinin boşanma aşamasındaki eşi olduğu, sanığın katılan hakkında internet üzerinden "yalan söyledi tek derdi evi koparmak" diyerek onur şeref ve saygınlığını rencide etttiği, katılanın ev adresininin sosyal medya üzerinden yaydığı ve katılana "yalan söylersen geleceğinin parçası olur" şeklinde paylaşımda bulunduğu iddiası ile sanık hakkında hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve tehdit suçlarında kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece; katılana karşı hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarına konu paylaşımların Türktime adlı internet sitesinde haber yapıldığı, sanık tarafından herhangi bir paylaşımın yapılmadığı, "yalan söylersen geleceğinin parçası olur" şeklindeki paylaşımda tehdit unsurunun bulunmadığı, bu sözün yasada suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3. Sanık soruşturma ve kovuşturma sırasında özetle; katılanın abisi ile boşanma aşamasında olduklarını, katılanın sosyal medya üzerinden kardeşi ve ailesi hakkında çok sayıda yalan paylaşımlar yaptığını, kendisinin internet üzerinden suça konu paylaşımları yapmadığını, bunun bir haber sitesinde haber yapıldığını ve haberi yapan muhabirine kendisinin herhangi bir bilgi vermediğini, sosyal paylaşım sitesi üzerinden "yalan söyleyersen gerçeğin parçası olur" şeklinde paylaşımda bulunduğunu ancak tehdit etmediğini savunarak atılı suçlamaları reddetmiştir.

4. Katılan kovuşturma sırasında sanığın atılı suçları işlediğini ve cezalandırılmasını talep etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında göre; suç tarihinde katılanın, sanığın kardeşinin boşanma aşamasındaki eşi olduğu, sanığın katılan hakkında internet üzerinden "yalan söyledi tek derdi evi koparmak" diyerek onur şeref ve saygınlığını rencide etttiği, katılanın ev adresinin sosyal medya üzerinden yayılmasına konu olayda paylaşımın internet üzerinden haber yayını yapan bir sitede paylaşıldığı, sanık tarafından yapılan bir paylaşımın olmadığı,

katılana yönelik "yalan söylersen geleceğinin parçası olur" şeklinde paylaşımda tehdit unsuru içermemesi nedeniyle sanık hakkında verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiş olup, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,