Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2183 K.2023/2934

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/759 Esas, 2015/937 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.07.2020 tarihli ve 2016/31412 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Bilirkişi raporunun hükme esas almaya elverişli olmadığına,

4.İncelemenin aynı zamanda dava konusu yerin arkeolojik sit alanı olup olmadığı hususunda da yapılması gerektiğine,

5.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Sanığın savunması, katılan vekilinin beyanları, İl Kültür Turizm Müdürlüğüne, Belediye Başkanlığına, Tapu Müdürlüğüne, Kadastro Müdürlüğüne yazılan yazı cevapları, bilirkişi raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık ... hakkında 2863 s. Yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de.

Mahkememizce yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın sit sınırları dışında ve tescil harici alanda kaldığının bu nedenle 2863 s. Yasa kapsamında olmadığının belirtildiği ayrıca Seferihisar Belediye Başkanlığının 19/10/2015 tarihli yazısında İzmir Büyükşehir Belediye Meclisinin 12/09/2012 tarih 05,843 sayılı kararı ile onaylanan 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planında Orman sınırları içerisinde kalmayan 161 ada 4 parsel ile doğusundaki park alanı arasındaki alanın doğal sit alanında kalmadığı belirtildiğinden üzerine atılı suçu işlemeyen sanığın beraatine karar vermek gerekmiş ve

aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

" denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Üzerime atılı suçlamayı anladım. Ben yaklaşık 2 yıl kadar önce bahçe duvarını biraz yükselttim bunun suç olduğunu bilmiyordum, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum." demiştir.

3. Mahkemece mahallinde 15.10.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 161 ada 4 parsel nolu taşınmaz olduğunun tespit edildiği, inşaat ve arkeolog bilirkişi raporunda, dosyada yapılan incelemede Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün, Seferihisar Belediye Başkanlığına gönderdiği 71160347-611.99 sayılı yazıda dava konusu yerin doğal sit alanı dışında tescil harici bırakıldığı belirtildiğinden, davaya konu uygulamanın 2863 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dava dışı ... isimli şahsın, Saklıkent sitesinde bir şahsın sit alanına izinsiz olarak duvar yaptığından bahisle savcılığa şikayette bulunduğu, şikayetinin ekinde bir takım belgeler ibraz ettiği, ibraz ettiği belgeler arasındaki Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/212 Esas sayılı dosyasına ilişkin arkeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, Saklıkent sitesi 161 ada 4 parselde bahse konu dosyadaki dava konusu yerin 1. derece doğal sit alanında kaldığının belirtildiği, mahkemece eldeki dosyada 15.10.2015 tarihinde keşif icra edildiği,

keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 161 ada 4 parsel nolu taşınmaz olduğunun tespit edildiği, inşaat bilirkişisi... ve arkeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen ortak raporda, dosyada yapılan incelemede Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün, Seferihisar Belediye Başkanlığına gönderdiği 71160347-611.99 sayılı yazıda dava konusu yerin doğal sit alanı dışında tescil harici bırakıldığı belirtildiğinden, davaya konu uygulamanın 2863 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyeceğinin belirtildiği,

ancak bilirkişi raporunda kesinleşen sit haritalarının dava konusu yere aplike edildiğine dair herhangi bilimsel bir verinin yer almadığı, dosya kapsamında bulunan, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün savcılığa gönderdiği 25.03.2015 tarihli yazıda.

Saklıkent sitesi 161 ada 4 parselin, Koruma Kurulunun 20.03.1997 tarihli kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığının belirtildiği, 07.10.2015 tarihli Müze Müdürlüğü raporunda, dava konusu yerin sit alanı içerisinde kalmadığının belirtildiği, belediyece mahkemeye gönderilen 19.10.2015 tarihli yazıda, izinsiz duvar ile ilgili yapılan incelemede doğal sit alanı içerisinde kalmadığının belirtildiği, bu hali dosya kapsamında dava konusu yerin doğal sit alanında kaldığına dair kurum yazılarının yanı sıra kalmadığına dair kurum yazılarının da mevcut olduğu,

aynı zamanda dosya kapsamında Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 22.08.2013 tarihli, İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne hitaben, bilirkişiler ... ve...'ın doğal sit alanı olan yerlerde sit haritasına aykırı olarak hayali rapor düzenlediklerine dair şikayet olduğunu belirten yazısının bir kısmının bulunduğu anlaşılmakla, dava konusu yere ilişkin tüm sit haritalarının ilgili kurumlardan celbi ile, mahkemece mahallinde önceki bilirkişilerden farklı, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyesi, inşaat mühendisi ve fen bilirkişi heyeti refakatinde yeniden keşif icra edilerek,

sit haritaları dava konusu yere aplike edilmek suretiyle, dava konusu yerin sit alanı (arkeolojik, kentsel, tarihi veya doğal) içerisinde kalıp kalmadığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti ile, doğal sit alanı içerisinde kalması halinde suçtan zarar gören Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne dava ihbar edilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/759 Esas, 2015/937 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,