Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2388 K.2023/3182

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/537 Esas, 2015/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.07.2020 tarihli, 2016/34399 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna, beraat kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Yapılan yargılama ve dosya kapsamı içindeki yazılı ve sözlü deliller birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65 ve TCK'nın 53 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de, olay tarihinden önce sanık tarafından Panaztepe Höyüğü Kesik - Maltepe karayolu civarında bulunan ve sonradan yapılan tespit sonucu arkeolojik sit alanı olduğu tespit edilen yere 70 - 75 adet civarında zeytin fidelerini diktiği,

olaydan sonra yapılan araştırma sonucunda arkeolog bilirkişiler tarafından yapılan inceleme sonucunda buranın 1. derece arkeolojik sit alanı olduğunun tespit edildiği ve bu nedenle İzmir Müze Müdürlüğünün 22.04.2015 tarihli yazısıyla buranın sit alanı olduğunun tespit edildiği belirtilerek suç duyurusunda bulunulduğu, sanığın eyleminin sadece bu yere zeytin fidelerini dikmekten ibaret olduğu, sanığın fideleri diktiği yerde arkeolog bilirkişiler tarafından yapılan inceleme neticesinde söz konusu yerin arkeolojik sit alanı olduğunun tespit edilebildiği,

dolayısıyla sanığın teknik verilerle tespiti mümkün olabilecek yere fideleri dikmesi eyleminde herhangi bir kastının veya taksirinin bulunduğuna dair delil bulunmadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işleme hususunda kast veya taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine dair hüküm kurulmuştur."

2. Sanık tarafından, 1. derece arkeolojik sit alanında kalan araziye yaklaşık 75 adet zeytin ve meyve fidanı dikildiği iddiasıyla dava açılmıştır.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, fideleri diktiği arazinin sit alanı olduğunu bilmediğini, fideleri kâr amacıyla dikmediğini, amacının boş araziyi yeşillendirmek olduğunu beyan etmiştir.

4. Dosya kapsamında mevcut 15.04.2015 tarihli raporda, dava konusu yerin 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığı tespit edilmiştir.

GEREKÇE

Tüm dosya kapsamından, izin almaksızın zeytin ve meyve fidanı dikmek suretiyle 1. derece arkeolojik sit alanına fiziki müdahalede bulunduğu sabit olan sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi yerine, "sanığın atılı suçu işlemede kast veya taksirinin bulunmadığı" şeklindeki hatalı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/537 Esas, 2015/627 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,