Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4145 K.2022/3811

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki otomobil ile olay günü, meskun mahalde, saat 00:10 sıralarında, aydınlatmalı, azami hız limitinin 70 km/saat olduğu, tek yönlü üç şeritli yolun orta şeridinde seyir halinde iken, olay mahalli ışıklı kavşağa geldiğinde, araçlara yeşil ışık yandığı, gidiş istikametine göre yolun solundan orta refüj üzerinden, yolun karşı tarafına geçmek için yola giren yayaya orta şeritte aracının ön kısmı ile çarparak ölümüne neden olduğu olayda;

Ölen 15 yaşındaki ...’in Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı Yaşar Doğu erkek yetiştirme yurdunda kaldığı, olay günü yurttan kaçtığı, tarafsız kamu tanığı ...’nın ifadesinde özetle, “..olay yerinde trafiğin yoğun olduğu, 12-13 yaşlarında iki çocuğun refüjden inerek aracın camından bir başka araç şoförü ile konuştuklarını gördüğü, sonra araçların arasından geçmeye çalışırken, bir iki araçtan kurtardığı, kırmızı aracın çocuklardan birine çarptığı...” şeklindeki ifadesi ile kaza tespit tutanağı, olay yerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu Trafik Dairesi Başkanlığının kusur raporlarında;

sanığın solunda sol şeritte seyreden araç önünden kontrolsüzce koşarak araçların arasından karşıdan karşıya geçmek için yola giren yayaya karşı oluş şartlarında alabileceği önlem olmadığı, olayın oluşu üzerine etken hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından kusuru bulunmadığına ilişkin raporların, oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan kurum vekilinin ve katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna, cezalandırılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan "..sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı,