Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4876 K.2023/2436

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarih, 2015/214 E., 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca paraya çevrilerek, 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.09.2020 tarihli hükmün Onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; 1.Kusur tespitine, ölenin kusurlu olduğuna, keşif yapılmadan evrak üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması nedeni ile kusur tespitinin hatalı olduğuna,

2.Tayin edilen cezaya, asgari hadden uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B.Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği; 1.Sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğine,

2.Kusur tespitinin hatalı olduğuna, sanığın asli kusurlu olduğuna,

3.Cezanın az olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü 1.Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Ünye İlçesi Devlet Sahil Yolu üzerinde, Terme istikametine doğru seyir halinde bulunduğu sırada, Kahveci Hasan isimli iş yeri karşısında, deniz tarafına doğru karşıdan karşıya geçmekte olan 10 yaşındaki ...'e çarptığı ve akabinde duramayarak aynı istikamette yolun sağ tarafından bisiklet ile seyir halinde bulunan katılan ...'a çarparak yaralanmalarına neden olduğu, ...'ün ileri tetkik ve tedavisi için sevk edildiği hastanede hayatını kaybettiği, dosyada mevcut adli rapora göre ise katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Kaza tespit tutanağına göre, kazanın saat 21:50 sıralarında, hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahalde ve 16 metre genişliğindeki iki yönlü devlet sahil yolunda olduğu, sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 56 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, yola gereken dikkati vermediği ve şerit izleme kuralını ihlal ederek, arıza şeridinde giden bisiklete çapması nedeni ile kusurlu olduğu; ölen yayanın ise 2918 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yaklaşan aracın hızını ve uzaklığını dikkate almayarak, uygun olmayan zamanda geçmesi nedeni ile kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

3.Soruşturma aşamasında mahalli bilirkişiden alınan rapora göre ise, kazanın oluşumunda ölen ...'ün, yollarda güvenli geçiş, önce sola sonra sağa bakılarak yürüyüşe devam etmek, taşıt yoluna girmeden güvenle duramayacak kadar yaklaşmış taşıt varsa ilk geçiş hakkını onlara verip geçişlerini beklemek suretiyle geçiş yapmadığından, ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almadığından asli kusurlu olduğunun, sanık ...'un yaya Tunahan'a (ölen) çarpmasında;

araçların hızlarını, aracın yük ve teknik özelliğine göre, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığından, trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uymadığından tali kusurlu olduğunun, sanık ...'un bisikletle seyreden müşteki ...'a çarpmasında;

sürücülerin geçme dönme, duraklama, durma ve park etme gibi haller dışında şerit değiştirmeleri veya iki şeridi birden kullanması ile asli kusurlu olduğunun, müşteki ...'ın ise, kendi istikametinde ve şeridinde hareket ettiği otomobilin kendisine çarptığından trafik kazasına etken kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

4.İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu da, kazanın oluşumunda sanığın alt derecede tali kusurlu olduğunu, yaya ölen ...'ın davranışlarının olaya etki ettiği ve asli kusurlu olduğunu, müşteki Hakan'ın ise olayda kusursuz olduğunu tespit etmiştir.

5.Sanığın yargılama aşamalarında alınan beyanlarında özetle, olay günü saat: 22.00 sıralarında devlet sahil yolunu takiben Terme istikametine doğru seyir halindeyken Yunus Emre Parkının orada bulunan trafik ışıklarında durduğunu, yeşil ışık yandıktan sonra hareket ettiğini, Askerlik Şubesini geçtikten sonra Gürcüoğlu Fırınına henüz gelmeden yolun sol tarafında park halinde bulunan aracın arasından bir çocuğun aniden yola koşarak fırladığını gördüğünü, refleks ile çarpmamak için direksiyonu sağa kırdığını, ancak aracının sol dikiz ayna kısmından çocuğa çarptığını ifade edip, çarpma sırasında çocuğun yüzünün kendisine dönük olmadığını,

çocuğun aracına çarpması şeklinde olayın meydana geldiğini, akabinde yolun sağ tarafında kaldırım kenarında bulunan bisikletliye direksiyonu sağa kırdığı için duramayarak çarptığını beyan etmiştir.

6. Ölenin mirasçıları davaya katılmış ve cezalandırılmasını talep etmiştir..

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1-Kusura ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile saat 21:50 sıralarında, meskun mahalde, hız limitinin 50 km/s olduğu ve yaçz mevsimi nedeni ile yaya trafiğinin yoğun olduğu Ünye İlçesi Devlet Sahil Yolu üzerinde, Terme istikametine doğru seyir halinde giderken, 10 yaşındaki ...'ün karşıdan karşıya geçmek için yola kontrolsüz bir şeklide çıktığı, bu sırada Tunahan'ı fark eden sanığın direksiyonu sağa kırdığı fakat yinede olay sırasındaki hızı nedeniyle Tunahan'a aracın sol yan tarafı ile çarptığı, bu sırada direksiyon hakimiyetini kaybeden sanığın kendisi ile aynı yönde bisikletle yolun en sağında giden ...'a çarptığı, sanığın bir kişinin ölümüne, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına tali kusurlu olarak neden olduğu olayda;

Yargılamanın tüm aşamalarında düzenlenen trafik bilirkişi raporları ile uyumlu Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Re'sen Gözetilecek Sebepler Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Bilinçli Taksir Hükümlerinin Uygulanması Gerektiği Yönünden; "Olay ve Olgular" bölümünde belirtilen deliller ve incelenen dosya kapsamına göre, meydana gelen olayda bilinçli taksir koşulları oluşmadığı anlaşıldığından kararda bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Kusur Yönünden; "Olay ve Olgular" bölümünde belirtilen deliller ve incelenen dosya kapsamına göre, meydana gelen olayda yaya ...'ün karşıdan karşıya geçerken olay mahallinde bulunan taşıt trafiğini dikkate alması ve yaklaşmakta olan araçların hızını ve konumunu dikkate alarak kendi can güvenliğini tehlikeye atmayacak şekilde geçişini yapması gerekirken bu hususa riayet etmemesi nedeniyle asli derecede kusurlu olduğu anlaşıldığından kararda bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR