Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5107 K.2023/5646

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2014/1021 Esas, 2015/935 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin (c) fıkrası uyarınca BERATİNE karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.09.2020 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Sanığın kusurlu olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.".. sanık ... sevk ve idaresindeki motosikleti ile arkasında yolcu olarak bulunan ... ile birlikte tekel kavşağına doğru seyir halinde iken ölen ...'in sevk ve idaresinde bulunan motosiklet ile çarpışması sonucu meydana gelen olay nedeniyle yürütülen soruşturma kapsamında;... Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinden rapor alınmış, alınan raporda sanığın kusurlu olmadığı belirtilmiş olmakla, Adli Tıp İhtisas Dairesi raporu kararımıza esas alınmak suretiyle, sanığın üzerine atılı suç açısından failin kast ve taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır..." şeklindedir.

2. Kaza Tespit tutanağına göre; Bu kazanın oluşumunda ...'in 2918 sayılı KTK da belirtilen 47/1-c ( trafik işaret ve levhalarına uymama) ayrıca 57/1b-4 (bölünmüş yola çıkan sürücüler bu yoldan geçen araçlara geçiş haklarını vermek zorundadırlar) maddelerini ihlal ettiği; Onur Kara'nın ise aynı kanunda belirtilen 52/1-a (sürücüler kavşaklara yaklaşırken hızlarını azaltmak zorundadırlar) maddesini ihlal ettiği kanaatine varıldığı, görülmüştür.

3. Bilirkişi raporuna göre; motosiklet sürücüsü ...'in tali yoldan bölünmüş yola çıkarken var olan yön levhasını dikkate almayarak 2918 Sayılı KTK'nın 47/1-c (trafik işaret ve levhalara uymamak) maddesini, aynı Kanun'un 78/1-b maddesinde belirtilen (motosiklet sürücülerinin koruma başlığı bulundurmak ve kullanmak zorunda olduğu) maddesini, yaya kullanımı için yapılan kaldırım boşluğundan motosikleti ile geçmeye çalışmasıyla 84. maddede yer alan (geçmenin yasak olduğu yerlerden geçmek) maddesini,

bölünmüş yoldan gelen ve geçiş üstünlüğüne sahip araca yol vermeyerek dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde kendi can güvenliğini de tehlikeye atması surteyle asli kusurlu olduğu, sanık ...'nın Araçların hızlarını kavşaklara yaklaşırken, yaya geçitlerine yaklaşırken azaltmamak maddesini ihlal ettiği için tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, görülmüştür.

4. Sanık savunmasında; "Olay günü saat:23:00 sıralarında Tekel kavşağında giderken önüme aniden ... olduğunu öğrendiğim kişi motosikletiyle çıktı, kornaya basıp fren yapmışsam da, ona çarptım, olay yeri aydınlıktı ancak ara yoldan aniden çıktığı için son anda fark ettim, kaza neticesinde bayılmışım, sonrasını hatırlamıyorum." şeklinde savunma yapmıştır.

5.Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda;"... ölen sürücü ... idaresindeki motosiklet ile gece vakti, yaya geçidi mahallindeki orta refüj üzerinde bulunan yayaların kullanmasına izin verilen yerden karşıya geçmek istemiş, bölünmüş yol üzerindeki araç trafiğini kontrol etmeyip yaklaşan motosikletin seyir yolunu kapatacak şekilde yola girerek meydana gelen olaya sebebiyet vermiş olup aynı zamanda kask takmayıp can güvenliğini tehlikeye düşürdüğünden oluş şartlarındaki olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara riayetsizliği ile Asli kusurlu.

Sanık sürücü ..., meskun mahalde gece vakti, arkasında bir yolcu bulunan sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir halinde iken olay yerine geldiğinde, motorlu araç gelme öngörüsü içerisinde olamayacağı istikametten seyir yolunu kapatacak şekilde yola giren motosikletliye çarpmasıyla meydana gelen olaydaki bu oluş şartlarında atfı kabil kusuru yoktur..." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'nın olay tarihinde, idaresindeki motosiklet ile saat 22:55 sıralarında, aydınlatma bulunan, hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahalde ve refüj ile bölünmüş tek yönlü yolun sol şeridinde seyir halinde iken, olay yeri T kavşağa geldiğinde; ölen motosiklet sürücüsünün yayaların geçmesi için yapılan refüj aralığından U dönüşü yaparak karşı yola geçmek istediği sırada, sanık sürücünün bir kısmı yol üzerinde, bir kısmı ise refüj aralığında kalan motosiklete çarptığı, çarpmadan sonra 17.5 metre ileride durduğu,

tanık ifadelerine ve sanığın ifadesine göre, ölenin tali yoldan aniden önüne çıkması nedeni ile çarpmayı engelleyemediği olayda; ölen motosiklet sürücüsünün yaya geçidi mahallindeki orta refüj üzerinde bulunan yayaların kullanmasına izin verilen, taşıtların girmesine yasak olan yerden karşıya geçmek istemesi nedeni ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 84 üncü maddesinin (b) bendinde belirtilen " Taşıt giremez trafik işareti bulunan karayoluna veya bölünmüş karayolunda karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şerit,

rampa ve bağlantı yollarına girme" kuralını ihlal etmesi nedeni ile asli ve tam kusurlu olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunun oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle, Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2014/1021 Esas, 2015/935 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,