Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1352 K.2025/207

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur tayininin ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, ceza miktarına, kazanın sanık bakımından önlenemez olduğuna, kusurunun bulunmadığına, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21.26 sıralarında sanığın idaresindeki ticari tur otobüsü ile meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 10.70 metre genişliğinde, düz, hafif eğimli, asfalt kaplı yolda, gece vakti açık havada seyri sırasında duramayarak ön ilerisinde kırmızı ışıkta beklemekte olan ...'u motosikleti ile otobüsün altına aldığı, bu esnada kendilerine yeşil ışık yanması sebebiyle karşıdan karşıya geçmekte olan ...

Peeva ve Pear K. Pepeljvgoski'ye çarptığı, sonrasında seyrine göre solundan kavşağa giren otobüse çarptığı ve nihayetinde caddenin sağında park halinde bulunan polis aracına çarparak durabildiği, yayaların basit şekilde yaralandıkları ve sanıktan şikayetçi olmadıkları ancak sanığın çarptığı motosiklet sürücüsü ...'un öldüğü olayda, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Mahkemece sanığın kırmızı ışık ihlali yapması sebebiyle hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı belirtilmiş ise de, oluş ve dosya kapsamına göre sanığın idaresindeki otobüsle 50 km/s hız limiti bulunan eğimli yolda takograf kaydından anlaşıldığı üzere 80 km/s hız ile seyretmesi sırasında otobüsü ayak freni ile durmaya çalıştığı ancak aracı durduramadığı ve araçta mevcut imdat freni, etkili şaft freni gibi diğer fren tertibatlarını etkin şekilde kullanılmaması sonucunda kırmızı ışıkta beklemekte olan motosiklet sürücüsü ölene çarpması sonucunda kazanın gerçekleştiği,

ölüm neticesini ortaya çıkaran kazanın kırmızı ışık ihlali sebebiyle ve kırmızı ışık ihlali sonrasında gerçekleşmediği ve bu nedenle de sanığın eyleminin bilinçli taksir kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,