Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2672 K.2022/9247

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2014/239 Esas, 2015/45 Karar sayılı ilamı ile taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-d, 53/6, 53/1 maddelerine göre mahkumiyetine hükmedildiği,

temyiz edilmeksizin kesinleşen bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17/03/2016 tarihli, 2015/16893 Esas, 2016/4375 Karar sayılı ilamı ile "taksirle yaralama suçundan mahkum olan sanık hakkında, kasten işlenen suçlarda uygulanan TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulmasına, sanık hakkındaki hak yoksunluklarını içeren 6. bendin hükümden çıkarılması ile diğer hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün kesinleştiği dolayısıyla yeniden yargılama yapılamayacağının gözetilmeyerek,