Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7121 K.2023/5379

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.04.2021 tarihli ve 2019/4377 Esas, 2020/749 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı dava dilekçesinde özetle; İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinden ve İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinden beraat kararı aldığını, bu süre içerisinde hak ihlali, iş yapamaz duruma getirildiği için kar mahrumiyeti, uzun yargılama, hukuka aykırılık, hukuksuzluk ve usule muhalefet ve suçların şahsiliğine rağmen tüm aile fertlerinin mal varlıklarına suçun işlendiği tarihten evvel edinilen malların üzerine iktisap tarihlerine bakılmaksızın tedbir vaaz edilmesi sebebiyle bu uzun süreler için 10 defa tutuklanıp ve cezaevinde kaldığını, maddi manevi zarar gördüğünü, bu nedenlerle ön avans talebinin gerekçeleri olarak kabul edilerek verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin de karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı cevap dilekçesinde özetle; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olan davanın reddini, yargılama giderleri ve reddedilen kısım üzerinden hesaplanacak nispi avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

3. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarih, 2017/222 Esas, 2017/169 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.11.2018 tarih, 2017/2935 Esas, 2018/2590 Karar sayılı kararı ile hükmün duruşma açılmadan verilmesi nedeniyle hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince bozulmasına karar verilmiştir.

5.İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2019 tarih, 2018/558 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

6. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarih, 2019/4377 Esas, 2020/749 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

7. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarih, 2019/4377 Esas, 2020/749 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin süresinde olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

8. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2021 tarih, 2021/115552 sayılı tebliğnamesi ile ek kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi, kararın tebliğ edilmediğine ve savunma hakkı verilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Davacının yokluğunda verilip 29.04.2020 tarihinde kendisine cezaevinde, vasisine ise; 16.05.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 26.04.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, davacının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR