Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8427 K.2023/2996

Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 11.09.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; kapatılan Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin adil yargılama yapmadığı gerekçesi ile kapatıldığı ve kendisini yargılayan Yargıtay 6. Ceza Dairesinin ve Adana kapatılan

7. Ağır Ceza Mahkemesi hakim ve savcılarının FETÖ nedeniyle meslekten ihraç edildiklerini bu durumunda adil yargılanmadığını gösterdiği bu sebeplerle 75.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 21.12.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süresinde açılmadığını, bu nedenle tazminat talebinin yersiz olduğunu, hatta istenen tazminatın fahiş olduğunu, ayrıca davacının talep etmiş olduğu tazminat miktarının somut verilere dayanmadığını, faiz ve vekalet ücreti talebinin yersiz olduğunu,sonuç olarak davacının haksız ve yerinde olmayan davasının reddine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2017/419 Esas, 2018/92 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.06.2018 tarihli ve 2018/1030 Esas, 2018/1395 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.11.2021 tarihli, davacının temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri Karanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Adana 8 ACM nin 2011/141 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde.

Davacı ...'in Adana Kapatılan 7 ACM nin 2007/105 - 2009/34 E.K sayılı dava dosyasında 10/09/2017 tarihinde gözaltına alındığı, 14/09/2017 tarihinde birden fazla kişi ile birlikte yağma ve suç işlemek amacı ile örgüt kurmak suçlarından tutuklandığı, hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda mahkemece davacının tutuklu kaldığı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için yargıtaya gönderildiği Yargıtay 6 Ceza dairesinin 20/06/2011 tarih 2009/17708 esas 2011/8665 sayılı ilamı ile kısmi bozma ve kısmi onama kararı verildiği,

davacının tutuklu kaldığı suçlardan aldığı mahkumiyet kararlarının onandığı tespit edilmiştir.

Adana Kapatılan 7 ACM nin 2007/105 esas 2009/34 karar sayılı dosyasının Yargıtay 6 Ceza Dairesinin kısmi bozma kararı üzerine adana 8 ACM nin 2011/141 esas sırasında kaydının yapıldığı, yapılan yargılamada davacının yakınan Mehmet Ali Kurt, İsmail Hazar ve Ramazan Yar'a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan beraatine karar verildiği, kararın 14/12/2011 tarihinde kesinleştiği, Hacı Mehmet Karabaş'a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetine karar verildiği kararın 18/04/2015 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir.

Davacının hükümlü olduğundan vasisi ...'in, 21/02/2018 tarihli duruşmada davacı tarafından açılan davaya muvafakatının olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır. Haksız koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde.

(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında; a) Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen, b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan, c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan, d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen, e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

f) Mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreleri, hükümlülük sürelerinden fazla olan veya işlediği suç için kanunda öngörülen cezanın sadece para cezası olması nedeniyle zorunlu olarak bu cezayla cezalandırılan, g) Yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan, h) Yakalanmaları veya tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen, ı) Hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen, j) Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine,

koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen, k) (Ek bent: 11/04/2013-6459 S.K./17. md) Yakalama veya tutuklama işlemine karşı Kanunda öngörülen başvuru imkânlarından yararlandırılmayan, Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.

(2) Birinci fıkranın (e) ve (f) bentlerinde belirtilen kararları veren merciler, ilgiliye tazminat hakları bulunduğunu bildirirler ve bu husus verilen karara geçirilir.

(3) (Ek fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./70. md) Birinci fıkrada yazan hâller dışında, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.

(4) (Ek fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./70. md) Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan hâkimler ve Cumhuriyet savcılarına bir yıl içinde rücu eder. Anılan açık yasa metni çerçevesinde dosya incelendiğinde; davacı ... her ne kadar dava dilekçesinde kendisini yargılayan hakim ve savcıların FETÖ/PDY nedeniyle meslekten ihraç edildiklerini ve tutuklandıklarını, yine Adana Kapatılan

7. ACM nin adil yargılama yapmadığı için kapatıldığını ileri sürerek adil yargılanmadığını iddia etmiş ise de; tazminata esas teşkil eden karar CMK 142/1 maddesinde belirtilen sürede açılmadığı gibi davacının, hakim ve savcıların meslekten ihraç edildiği ve mahkeme kapatıldığı için adil yargılanmadığı şeklindeki tazminat talebi gerekçesinin CMK 141 maddesinde belirtilen bentler arasında yer almadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/141 Esas sayılı ceza dava dosyasında yargılamayı yapan hâkimlerin ihraç edilmesi sebebiyle adil yargılanmadığı gerekçesiyle tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede. 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; ''.... suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.'' denilmektedir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 12.06.2018 tarihli ve 2018/1030 Esas, 2018/1395 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana