Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9427 K.2025/6610

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan sanık vekili ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekili ve katılan sanık vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık vekilinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 25/05/2017 günü, saat 22.45 sıralarında sanık sürücü ...'in,gece vakti, yönetimindeki ............. plakalı araç ile .............. Bulvarı üst yolu izleyerek ışıklı kavşak yönünden ............

Kavşağı yönüne doğru aydınlatması mevcut olmayan mahalde yaya geçişler için orta refüj üzerinde 1 metre yüksekliğinde demir bariyer bulunan yol kesiminde seyrini sürdürürken seyir yönüne göre sağ taraftan yola girerek karşıya geçmek isteyen katılan sanık ...'a ve elinden tuttuğu 2010 doğumlu kızı ...'ya aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucunda ...'nın öldüğü, ...nün yaralandığı olayda; soruşturma trafik bilirkişi raporunda sanığa aracının hızını, aracın yük ve teknik özelliğine görüş, yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak nedeniyle tali kusur atfedildiği,

İstanbul Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre ise sanık sürücü ..., gece vakti aydınlatması mevcut olmayan mahalde yaya geçişler için orta refüj üzerinde demir bariyer bulunan yol kesiminde seyrini sürdürürken yanındaki çocuğunun elinden tutar vaziyette karşıdan karşıya geçmekte olan müşteki sanığı fark ettiğinde kazayı önlemeye yönelik olarak etkin fren tatbik etmiş ise de önleyemediği olayda, oluş üzerinde herhangi bir hatalı tutum ve davranışının olmadığı ve mevcut şartlarda alabileceği başkaca bir önlemin bulunmadığından atfı kabil bir kusuru bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Trafik ihtisas Dairesi bünyesinde oluşturulan Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu'nun 15/02/2019 tarihli raporunda sürücü sanık ...'in azami hız limiti 80 km/h olan kaza yerinde, bilirkişi tarafından 55 km/h hızı ne kadar aştığı konusunda bir tespit yapılmadığı, bu bakımdan net olmayan bir gerekçe ile sanığa kusur yüklenmesinin isabetli bulunmadığı,

yaya katılan sanık ...'ın ise, gece vakti aydınlatması bulunmayan mahalde yayaların geçişini engellemek için konulmuş bulunan 1 m yüksekliğindeki bariyere ve yoğun trafiğe rağmen kontrolsüz ve tedbirsizce yanındaki çocukla birlikte kaplamaya girerek, kendi can güvenliği ile elinden tuttuğu çocuğun can güvenliğini tehlikeye attığı, bu suretle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile olayda asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı taksirle öldürme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında yapılan incelemeler yeterli kabul edilmiş olup eksik inceleme nedeni ile bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında katılan sanık vekili ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,