Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9936 K.2023/3581

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2019/1942 Esas, 2020/1106 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan 14.08.2007 - 20.02.2008 tarihleri arasında 190 gün tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 2.731,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine hükmün yalnızca davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın 8.000,00 TL’ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla,

hükmün reddedilen toplam tazminat miktarının 12.000 TL olması nedeniyle davacı açısından ve hükmedilen toplam tazminat miktarının 10.731,00 TL olması nedeniyle davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile davacı bakımından reddedilen tazminat miktarına göre ve davalı bakımından hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,