Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1905 K.2023/4421

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2012 tarihli ve 2012/20 Esas, 2012/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2012 tarihli ve 2012/20 Esas, 2012/395 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 24.10.2014 tarihli ve 2013/24785 Esas, 2014/20866 Karar sayılı kararı ile "Sanığın traktörle sürme ve ekim yapma şeklindeki eylemleri ile 1. derece arkeolojik sit alanına fiziki müdahalede bulunduğunun sabit olduğu, bu itibarla atılı suçtan mahkumiyeti yerine, bilirkişi raporunda, sürme işleminin nitelikli bir inşai ve fiziki müdahale olmadığı yönündeki dosya kapsamına uygun düşmeyen nitelendirmesi dikkate alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi Kanuna aykırı olduğundan" hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/629 Esas, 2015/1006 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65 inci maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2, 51 inci maddenin birinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

4. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/629 Esas, 2015/1006 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 10.02.2021 tarihli ve 2020/9934 Esas, 2021/1390 Karar sayılı kararı ile "Dairemizin 24.10.2014 tarih ve 2013/24785 Esas, 2014/20866 Karar sayılı bozma ilamı sanık aleyhine olmasına rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada bozma ilamı ekli davetiye ile çağrılan ancak duruşmaya gelmeyen sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp, bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması gerektiği gözetilmeksizin, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307. maddelerinin ihlal edilmesi Kanuna aykırı olduğundan" hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/373 Esas, 2021/1387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65 inci maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2, 51/1-3 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.04.2022 tarihli, 2022/31938 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; cezanın ertelenmesine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen görülecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Yapılan yargılama neticesinde.

2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı, belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak,

mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edildiği, buna ilişkin askı ve hoparlör tutanaklarının dosya içerisinde mevcut olduğu, kaldı ki sanığın söz konusu yerin sit alanı olduğunu bildiğini ikrar ettiği, sanığın, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 20.03.1997 tarih ve 6736 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli Teos Antik Kenti'nde bulunan suça konu tarla vasıflı taşınmazı traktörle sürdüğü, arpa ve yulaf ekmek suretiyle müdahalede bulunduğu,

dava konusu yerin sit alanı olduğunu bildiğini beyan ettiği, sanığın traktörle sürme ve ekim yapma şeklindeki eylemleri ile 1. derece arkeolojik sit alanına fiziki müdahale kapsamında olduğunun ancak 17.09.2021 tarihli bilirkişi raporunda tarımsal faaliyetin geri dönüşümü mümkün olmayan bir zarara yol açmadığının belirtildiği, hâkeza 20.02.2012 tarihli arkeolog bilirkişilerin müze müdürlüğüne hitaben tanzim ettikleri raporda; sit alanında oluşan maddi zararın bulunmadığının belirtildiği,

her ne kadar maddi zarar oluşmamışsa da, sanığın eyleminin 1. derece arkeolojik sit alanında bulunan bölgede fiziki müdahale kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık ...'ın eylemine uyan ve sübut bulan 2863 sayılı Yasanın 65/b maddesi gereğince sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler, suç sebep ve saikleri, sanığın şahsi ve sosyal durumları da dikkate alınarak sanığın cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının iki yıldan az olması, getirtilen adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olduğunun anlaşılması,

suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce olumlu kanaat oluşması nedeni ile; sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin (1). fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilerek hüküm kurulmuştur."

2. Dairemizin 10.02.2021 tarihli ve 2020/9934 Esas, 2021/1390 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sanığın savunmasının alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Cezanın Ertelenmesine Karar Verilmesinin Usul ve Yasaya Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Mahkemece hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ve fıkraları gereğince ertelenmesine engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Temyiz İsteği Yönünden

1.Sanık tarafından, Teos Antik Kenti 1. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda tarımsal faaliyetler gerçekleştirildiğinin bilirkişi raporları ile tespit edilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/373 Esas, 2021/1387 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1 maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/373 Esas, 2021/1387 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “65/b” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “65/1” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,