Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2111 K.2024/7545

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3,53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karabük Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 07.06.2010 tarihli ve 1850 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit sınırlarında kalıp, revize edilen Bartın - Amasra - Çakraz yolu Amasra bağlantı yolu ve tünel geçişi projesi kapsamında 4 yıldır devam eden yol yapım çalışmaları sırasında ...

Holding sorumlusu sanık ... ve müze müdürlüğü görevlilerince 12.12.2013 günü saat 10.00'da çalışma yapılan alana gidildiğinde, öncesinde 50 metre uzunlukta ve 3 metre genişlikte bir alanın iş makinesi ile açılmış olduğunun, blok taşların münferit olarak aşağıya doğru yuvarlandıklarının, kesitte belli bir sıra duvarın olmadığının, tek ve münferit dağınık blokların yol altını beslemek üzere kullanıldıklarının,

çalışmalar sırasında bir noktada rastlanılan yaklaşık 2 metre kuru duvar tekniğindeki duvar kalıntısının yeni yolun göçmemesi için bulunduğu anlaşılmış ise de ertesi gün alana giden müze görevlileri tarafından duvarın şirket tarafından ortadan kaldırılmış olduğunun, ...

Holding'in müze müdürlüğü denetiminde çalışmadığı zamanlarda duvar kalıntılarının tahrip edildiğinin ve blokların yamaçtan aşağı yuvarlandığının, taşınmaz kültür varlıklarına ciddi boyutlarda zarar verildiğinin tespit edildiği, suç tarihinde ...

Holding'te görev yapan sanığın Bartın - Amasra arasındaki yol yapım çalışmalarında şantiye şefi olarak çalıştığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, suç tarihinde gerçekleştirilen çalışmalar ve yapılan kazı/dolgular sırasında suça konu duvar kalıntısına tesadüf ettiklerini ve kültür varlığı ile iş makinesinin ilk temasları anında istemeyerek de olsa duvarın kısmen zarar gördüğünü, ancak ilk teması takiben genellikle çalışma alanında bulunan Müze Müdürlüğü denetim elemanlarının haberdar edildiğini, amacının kültür varlığına zarar vermek olmadığını beyan ettiği, suç tarihinde müze müdürlüğünde görevli tanıklar ..., ...,

... çalışmanın müze müdürlüğüne haber verilmeden ve müze görevlilerinin denetimi olmadan yapılmış olduğunu, sanık ...'ın kepçeciye talimatı kendisinin verdiğini söylediğini, tarihi eserler hakkında müzeye bilgi verilmediği gibi eserlere zarar verilmiş olduğunu ifade ettikleri, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda, suça konu yol yapım çalışması sırasında açığa çıkarılan yapı kalıntılarının kırılmak suretiyle tahrip edildiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık tarafından çalışmalar esnasında tescilli kültür varlıklarına denk gelinmesi üzerine müze müdürlüğü yetkililerine haber verildiği, ancak sonrasında görevliler ayrıldıktan sonra çalışmaya sanığın talimatı ile devam edilmesi sonucunda yeniden kültür varlıklarına zarar verildiğinin açıkça tespit edilmesi karşısında, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine dayanan ilk derece mahkemesi gerekçesinin yerinde olmadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu kasten işlediği değerlendirilerek, sanığın eylemine uyan 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesi gereğince mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,