Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2704 K.2025/6743

Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının düşük olduğuna, el konulan silahın CMK 141 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/63795 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 11.08.2016 tarihinde gözaltın alındığı ve 12.08.2016 tarihinde adli kontrol ile serbest bırakıldığı ve yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın 16.01.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek, davacının gözaltında kaldığı 11.08.2016 tarihli döneme ait maaş ve gelirlerinin tam olarak ödendiğinin anlaşıldığı, yine davacının el konulan 1 adet glock marka tabanca ile ilgili olarak davacının bu talebinin CMK.

141 kapsamı dışında kaldığının anlaşıldığı, davacının gözaltında kaldığı süre zarfında CMK'nın 141.maddesi gereğince koruma tedbiri kapsamında kapsamında kalan gelirlerden mahrum kaldığı yönelik dosyaya herhangi bir bilgi ve belgenin yansımadığından davacının maddi tazminat talebinin reddine, davacının tutukluluğunun sürdürülmesinde kendi kusur ve ihmalinin bulunmadığı, davacının özgürlüğünün yapılan yargılamada kısıtlandığı ve neticede hakkında KYOD kararı verildiği,

CMK'nın 141/1-e maddesi gereğince manevi tazminat isteme hakkının doğduğu anlaşılmakla, davacının tutuklu kaldığı süre, isnat edilen suçun niteliği ve ağırlığı, davacının sosyal ekonomik durumu, hükmedilecek manevi tazminat nedeniyle davalının fakirleşmesinin mümkün olmayacağı hususları ile hak ve nesafet kuralları dikkate alınarak manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul ve kısmen reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

1-Soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen 825,00 TL maktu vekalet ücretinin karar tarihinden işleyecek yasal faizi ile maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi şu şekildedir.

"Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler." Davacının dava dilekçesiyle ruhsatlı silahına hukuka aykırı olarak el konulduğundan ve iade edilmediğinden bahisle tazminat talebine yönelik, söz konusu el koyma işlemlerine ilişkin kararlar temin edilip,

5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendindeki şartların oluşup oluşmadığı araştırılarak sonucuna göre maddi tazminat talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi