Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3713 K.2026/811

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarih, 2017/626 Esas, 2018/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. Maddeleri gereğince 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiştir. 2. Hükmün katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesince duruşma açılarak 02.03.2021 tarih, 2018/2789 Esas, 2021/488 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 85/1, 22/3, 62/1, 53/6.

Maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.05.2022 tarih, ... nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın asli kusurlu olarak belirlenmesinin, ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasının, bilinçli taksir hükümleri uygulanmasının, lehe hükümlerin uygulanmamasının Yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, olay günü sanığın kullandığı 50... plakalı aracı ile iki yönlü, düz ve asfalt kaplama yolda ... istikametinden Kayseri istikametine seyrederek olay yeri ... caddesi kavşağına geldiğinde, karşı yöndeki durakta bulunan Belediye otobüsünden inerek bu otobüsün arkasından yolun karşısına geçmek için kaplamaya giren ...’e aracının sol ön yan kısmı ile çarpması sonucu ...’ün genel beden travmasına bağlı kafatası, servikal vertebra ve ekstremite kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, orta çaplı damar kopmasından gelişen dış kanama ve medullar şok sonucu öldüğü,

sanığın kabulü, tanık ...’in ifadesi ile bilirkişi ... ...’ın raporu ekinde sunduğu durakta bekleyen otobüsün kamera kayıtlarından elde ettiği görüntülerden, oluşun bu şekilde gerçekleştiği konusunda bir tereddüt bulunmadığı, olay mahallinin yerleşim yeri içi olduğu, hız sınırının 30 km olduğu ve mahalde sanığın aracına ait fren izi tespiti olmadığı, olay sonrası sanığın aracında yapılan inceleme ile aracın ön camının kırılmış, sol ön tekerin patlamış olduğu ve jantın üzerinde durduğu, sol ön far ve sinyalinin, ön tamponunun sol tarafının ve sol yan aynasının kırılmış olduğu,

sol ön teker üstü kaporta kısmının içe doğru yamulmuş olduğunun tespit edildiği, sanığın olay sırasında hızının 60-70 km. civarında olduğunu kabullendiği gibi, bilirkişi trafik başpolis memuru ... ...’dan alınan rapora göre, Belediye otobüsüne ait kamera görüntülerinin incelenmesi sonucu olay anında sanığın hızının 76.8 km/s civarında olduğu, sanığın aracı ile çarptıktan sonra yaya ...’nın 21 metre ileri düştüğünün belirlendiği,

bu tespit, oluş ve deliller doğrultusunda özellikle istinaf aşamasında Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 30/03/2020 tarihli raporda, sanığın aracının hızını mahal şartlarına göre ayarlamadığı (mahal hız sınırının nerede ise bir katından fazla bir hızla araç kullandığı), kavşak yaklaşımında hızını azaltmadığı, iki yönlü yolun solundaki durakta bulunan otobüse müteyakkız yaklaşmadığı,

bu hali ile olay yerine geldiğinde iki yönlü yolun karşı istikametindeki durakta bulunan otobüsten inip, bu otobüsün arkasından kaplamaya girerek kavşak başından yolun karşısına geçmek isteyen ...’e aracının sol ön yan kısmı ile çarptığı olayda asli kusurlu olduğu,

çocuk yaya ...’ün olay yerinde duraklayan otobüsten inmesini müteakip, her ne kadar kavşak başından yolun karşısına geçmek istemiş ise de, yolu etkin biçimde kontrol etmeden, can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde indiği otobüsün arkasından dikkatsizce yola girip, bu yol üzerinde yakın mesafede seyretmekte olan sanığın kullandığı otomobilin sadmesine maruz kaldığı olaydaki dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketlerinin oluş üzerine asli etkili olduğu,

otobüs şoförü ...’un ise, yönetimindeki araçla olay yeri durakta yolcu indirme-bindirme yaptığı sırada meydana gelen olayda, oluş üzerine etken herhangi bir kural ihlali görülmediğinden atfı kabil kusuru olmadığının tespit edildiği, bu raporun işin uzmanı kişiler tarafından heyetçe düzenlendiği ve gerekçeleri itibarı ile oluşa uygun bulunduğundan bu rapora aynen itibar olunduğu, sonuç olarak İlk Derece Mahkemesince de sanığın asli kusurlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı,

ancak yukarıda açıklandığı üzere, diğerleri yanında, ...’ün ölümü ile sonuçlanan olayda sanığın asli kusurlu olduğunun kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 85/1. maddesi uyarınca temel cezanın suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı ile hak ve nasafet kuralları da gözetilip alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak tayin ve tespiti gerekirken, temel cezanın alt sınırdan ve 2 yıl hapis olarak belirlenmesi sureti ile yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması doğru olmadığı gibi,

sanığın aşamalarda olay sırasında hızının 60-70 km. civarında olduğunu kabullenmesi, bilirkişi ... ...’dan alınan raporda, sanığın olay anında hızının 76.8 km/s. civarında olduğunun tespit edilmesi, tanık ...’in Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, sanığın çok hızlı bir şekilde gelerek ...’ya çarptığını belirtmesi ile sanığın aracında meydana gelen hasar durumu, bu suretle sanığın olay sırasında yerleşim yeri içerisinde mahalli hız sınırı olan 30 km.nin bir katından fazla bir hızla araç kullandığının anlaşılması karşısında,

yerleşim yeri içerisinde bu hızla araç kullanan sanığın her an önüne çıkabilecek bir araç veya yayaya çarpabileceğini öngörmesine ve ancak sonucu istememesine rağmen seyrine devam ederek asli kusurlu şekilde kazaya neden olmasından dolayı eylemini bilinçli taksirle işlediğinin kabulü ve hakkında TCK.nun 22/3. maddesinin uygulanması sureti ile bir karar verilmesi gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek ve eylemin basit taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmeyip isabetsiz bulunduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

suçun işleniş şekli, kusur durumu, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı ile hak ve nasafet kuralları da gözetilerek, sanığın TCK.nun 85/1. maddesi gereğince alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak ve 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılması, eylemini bilinçli taksirle işlediği anlaşıldığından cezasının, ek savunma hakkı da tanınarak, TCK.nun 22/3. maddesi uyarınca takdiren 1/3 oranında arttırılması, sanık hakkında takdiri indirime ilişkin TCK.nun 62/1. maddesinin tatbiki, TCK.nun 3/1. maddesi uyarınca da işlediği fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak,