Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/4958 E. , 2026/815 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2750 E., 2021/2605 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık mü
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/4958 E. , 2026/815 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2750 E., 2021/2605 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın traktörü sağlıklı bir şekilde kullanmasına engel bir özrü bulunmadığına, bu hususta Yüksek Sağlık Şurasından rapor alınması gerektiğine, sanığın öndeki traktöre çarpmamak için direksiyonu sağa kırdığına, yayaların yolun ortasından yürüdüğüne, Karayollarının da kusurunun bulunduğuna, sanığın önünde giden traktörün kusurunun araştırılmadığına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, temel cezadan uzaklaşılmaması gerektiğine, hükmedilen cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine, ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen cezanın az olduğuna, bilinçli taksir artırım oranın eksik uygulandığına, takdiri indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.05.2017 tarihinde saat 08:45 sıralarında sanık ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı traktör ve traktöre bağlı römork ile 6.80 m genişliğinde, iki yönlü, köy yolunda, yatay güzergahın virajlı, düşey güzergahın eğimli, zeminin stabilize, kuru, havanın açık, görüşün açık, azami hız limitinin 90 km/s, gündüz, meskun mahal dışı yolda asker uğurlaması amacıyla, ... Köyünden Hafik istikametine giderken römorkunda şikayetçi olmayan yolcularla birlikte asker uğurlamasının yapıldığı yere traktörü kullanarak götürdüğü, öndeki traktörün yol vermemesi üzerine sağ tarafından geçmek istediği esnada, asker uğurlaması yapılan yere yaya olarak giden ... ile katılan ... ...'a çarpması sonucu ...'ın olay yerinde öldüğü, ...'ın ise BTM ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; 24.05.2017 tarihli soruşturma aşamasında alınan bilirkişi ve 24.07.2018 tarihli ATK raporuna göre sanığın asli kusurlu olduğu, vefat eden ... ve yaralanan katılan ... ...’a atfı kabil kusurlarının bulunmadığının belirtildiği, kazanın kalabalık yaya grubunun asker uğurlaması için yol kenarında, köy çıkışına doğru yürüdükleri sırada sanık ...’in mahaldeki yaya yoğunluğunu dikkate almadan önünde seyreden başka bir traktörü trafik kurallarına aykırı şekilde sağdan geçmek istemesi esnasında yol kenarında traktöre sırtı dönük şekilde yürüyen yayalara çarptığı, sanığın aracının seyrini kontrollü ve müteyakkız hızda sürmesi gerekirken sürdürmediği; ayrıca yol kenarındaki yayaları görmesine rağmen etkin bir fren tedbiri almadığı ve tüm bu hususların mahkemede yeminle ve talimatla dinlenen tanık beyanlarında da anlatıldığı şekilde benzer ve tutarlı olduğu, tanık beyanlarının kazanın oluş şeklini doğruladığı, bu şekilde meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı nedeniyle sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesince, kazada asli kusurlu olan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın 8 yıl hapis cezası olarak tayini ile fazla cezaya hükmolunması, sanığın traktörü sağlıklı bir şekilde kullanmasına engel bir özrü bulunup bulunmadığının araştırılmaması ve sanık hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması gerekçeleriyle duruşma açılmış, sanık hakkında düzenlenen ... Şube Müdürlüğü'nün 28.05.2021 tarihli raporunda, kaza tarihi itibariyle sanığın %80 oranında ağır özürlü olduğu ve bu özrünün traktörü sağlıklı bir şekilde kullanmasına engel bir özür olduğunun anlaşıldığı, bu sebeple sanık hakkında TCK'nın 22/3.maddesinin tatbikinin gerektiği belirtilerek, sanık hakkında kurulan hükmün CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.02.2026 tarihinde karar verildi.