Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5420 K.2022/10044

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdurlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; ...'ın meydana gelen olay nedeniyle yaralanmadığı, bu itibarla suçtan doğrudan zarar görmediği dikkate alındığında, katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanık ve mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...’ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre, azami hız limitinin 30 km olduğu meskun mahalde, gündüz vakti, sanık ...’un sevk ve idaresindeki ticari minibüsle bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, önünde trafik ışıklarında beklemekte olan sürücü ...’ın otomobiline hızla arkadan çarpıp aracı kaldırıma fırlatması ardından yoldan karşıdan karşıya geçmekte olan yayalara çarpması sonucu tamamen kusurlu olarak bir kişinin hayat fonksiyonlarını orta (3.) derece etkileyecek nitelikte,

dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu,kaza tespit tutanağında sanığın aracına ait 8,5 metre fren izi uzunluğunun tespit edildiği olayda, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kastı olmadığına, frenlerin tutmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına,

beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ceza miktarına, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak. 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi.