Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5880 K.2025/470

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın katılana karşı başka dosyada kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kaydı olduğuna, tanık beyanlarının değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın ifadelerinin çelişkili, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Tanık ...'ın da soruşturma aşamasında otobüse sanığı otostopla yolcu olarak aldığına dair beyanı göz önüne alındığında davamız sanığının olay tarihinde tanığın kullandığı otobüse bindiği, otobüsten inmesinden sonra tanık tarafından sanığın oturduğu koltuğun arka kısmında katılanın adı soyadı işyeri ve gsm hattı gibi kişisel verilerinin yazılı kağıt bulunduğu göz önüne alındığında söz konusu notun katılana husumet besleyen sanık tarafından bırakıldığı sabit görülerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, gerek sanığın aşamalarda istikrar addeden atılı suçu işlemediği ve tanık ...' in minübüsüne herhangi bir not kağıdı bırakmadığı yönündeki ifade ve savunmaları, gerek servis aracına bırakıldığı iddia edilen notun ele geçirilememesi, gerekse müştekinin kişisel veri niteliğindeki bilgilerinin bulunduğu belirtilen notun sanık tarafından minübüse bırakıldığına ilişkin servis aracı sürücüsü tanık ...'in aşamalarda çelişki teşkil eden ve bu nedenle itibar edilmeyen beyanı nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair;

mahkumiyetini gerektirir, her türlü şüpheden uzak somut, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden maddi hakikate ulaşılamamış hukukun evrensel prensibi olan "şüphe sanık lehine değerlendirilir" ilkesi nazara alınarak sanığın delil yetersizliğinden sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfına yönelik uygulamanın mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,