Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7029 K.2023/5682

Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 08.11.2016 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin atılı suçtan (çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma) suçlarından açılan davada Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/221 Esas, 2016/228 Karar sayılı dava dosyası ile beraatine karar verildiği, müvekkilinin atılı suçlardan 30.09.2013-01.10.2013 (1 gün) gözaltında kaldığı, 01.10.2013 (tutuklama tarihi) 08.08.2015 (tahliye tarihi) arasında 1 yıl 10 ay 4 gün haksız yere tutuklu kaldığı,

bu gözaltı ve tutuklama nedeniyle hem maddi hem de manevi zararlarının olduğunu, bu nedenle CMK 141 ve ilgili mevzuatlar kapsamında 100.000.00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 250.000,00 TL tazminata hükmedilmesine (30.09.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte), yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesi, talep etmiştir.

2.Davalı vekili 04.01.2017 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının talebinin haksız ve yersiz olduğu, davacının istediği tazminat miktarlarının fahiş olduğu, davacının tutuklu kaldığı süre dolaysıyla uğradığı maddi kaybın hesaplanması için dosyanın bilirkişiye tevdi edilmesini, 5271 sayılı CMK'nın 141. Maddesinde belirtilen durumların hiçbirisinin bu olayda mevcut olmadığı, yine CMK'nın 141.

Maddesinde düzenlenen tazminatın genel tazminat hukukuna göre belirlendiği, manevi tazminat hesabında ise kişilerin zenginleşmesine sebebiyet verilmemesinin önemli olduğunu, 150.000 TL manevi tazminat talebinin davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açacağı, bu nedenlerle davanın reddine yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. 3.Erzurum

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2017 tarihli ve 2016/226 Esas, 2017/76 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin, 24.09.2017 tarihli ve 2017/1571 Esas, 2017/1255 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 24.09.2017 tarihli ve 2017/1571 Esas, 2017/1255 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/3072 Esas, 2022/4907 Karar sayılı kararı ile; davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğinin sağlanması amacıyla tevdiine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 04.06.2021 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Davacı vekilinin temyiz istemi. Müvekkilinin haksız tutuklu kaldığı bu nedenle hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir. B.Davalı vekilinin temyiz istemi. İstinaf merciince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira maddi tazminatın somut delillerden uzak ve afaki olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu, hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Davacının tazminata esas Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/221 Esas – 2016/228 Karar sayılı ceza dosyasında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 30.09.2013 - 05.08.2015 tarihleri arasında gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 05.09.2016 tarihinde kesinleştiğini ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı,

sanığın tutuklu kaldığı günlere ilişkin başkaca bir tazminat talebi olduğuna ilişkin dosyada herhangi bir belge ve kayda rastlanılmadığının, derdest dosya bulunmadığını, davacının tutuklu kaldığı 674 gün sayısı ve tutuklu kaldığı tarih aralığında yürürlükte olan asgari ücretin net tutarları dikkate alınarak, 19.954,36 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın 30.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, maddi tazminatın fazla olduğundan 19.684,06 TL olması gerektiği, davacının faiz tarihinin taleple bağlılık gereği gözaltı tarihi olan 30.09.2013 tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğinden bu kısımların değiştirilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/221 Esas – 2016/228 Karar sayılı ceza dosyasında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 30.09.2013 - 05.08.2015 tarihleri arasında 674 gün gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 05.09.2016 kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A.Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden. 1.Davacının gözaltı ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edilmesi gerekirken eksik manevi tazminata hükmedildiğinden davalı vekilinin manevi tazminatın fazla olduğuna yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

B.Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden. 1.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edilmesi gerekirken eksik manevi tazminata hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu nedenle tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B-1) bendinde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.09.2017 tarihli ve 2017/1571 Esas, 2017/1255 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Erzurum