KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/7589 E., 2024/6689 K.
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1789 E., 2021/1891 K
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin müvekkilinin yargılandığı dosyada beraat etmesi nedeniyle 50.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
449 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin dolandırıcılık suçundan yargılanıp beraat ettiğini, bu dava dolayısıyla duruşma için Urfa iline gitmek zorunda kaldığını ve burada ulaşım ve konaklama için masraflar yaptığını, ayrıca manevi olarak da zarar gördüğünü, bu hususlar dolayısıyla tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa
1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/450 Esas – 2021/315 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının dolandırıcılık suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.06.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturma işlemleri sırasında arama, el koyma, gözaltı ve tutuklama gibi herhangi bir koruma tedbirinin uygulanmadığı,
CMK'nın 141. maddesinde suç soruşturması ve kovuşturması sırasında uygulanan koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar dolayısıyla tazminat istenebileceği ve bu aykırılıkların Kanun'da tahdidi olarak sıralandığı, bu itibarla davacı hakkında uygulanan herhangi bir koruma tedbiri olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi
2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi