Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7883 K.2023/452

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden mahalli Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/98 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden Zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem,5237 sayılı Kanun'un 89 ncu maddesinin birinci fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

2.Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağından, suç tarihi olan 06/06/2009 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımı hüküm tarihinden önce 06.06.2021 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı 5271 sayılı Kanun’un 223 ncü maddesinin dokuzuncu fıkrasındaki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/98 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,