KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/9148 E., 2025/379 K.
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2025
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/3828 E., 2022/1085 K
- Dava
- 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 500.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 466 sayılı
Karar Detayı
413 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Kanuna tabi olan davada, belirtilen Kanun hükümleri dikkate alınarak, tazminat istenebilecek haller arasında sayılmadığından tazminat koşullarının oluşmadığı değerlendirilerek, davanın reddine dair uygulamanın netice itibariyle yerinde olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara
1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/314 Esas- 2014/143 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandığı, 14.06.2004- 30.09.2004 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde tüm suçlardan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, bu kararın davacı yönünden 29.05.2019 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında verilen herhangi bir beraat kararının bulunmadığı, tutuklama tarihi itibariyle 466 sayılı Kanun yürürlükte olmasına karşın 5271 sayılı Kanun'un 142 maddesinde öngörülen yasal koşulların oluşmadığı kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince 466 sayılı Kanun gereğince davanın şartlarının oluşmadığı belirlenerek netice itibariyle bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara