Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9803 K.2025/3792

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, özel hayatın gizliliğini ifşa suretiyle ihlal suçundan 5237 sayılı Kanunun 134/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;

"... sanık ile aralarında herhangi bir husumet bulunmayan mağdur küçüğün kayıt esnasında Yasemin Korucu'nun yanında bulunması nedeni ile görüntülerde yer aldığı, sanığın mağdur küçüğü özellikle yönelen ve görüntülerini münferiden kayıt altına almaya yönelik hareketinin bulunmadığı, bu kapsamda sanık tarafından mağdur küçüğe yönelmiş ve mağdur küçüğe karşı işlenmiş herhangi bir eylemi olmaması karşısında.

Sanığa atılı suçlar açısından yasada aranan şartların gerçekleşmediği... sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etme ile özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tüm sonuçları ile birlikte ayrı ayrı ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-Her ne kadar sanık hakkında TCK 134/1, 134/2 ve 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile hakkında kamu davası açılmış ise de;

sanığa yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmaması sebebi ile CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı BERAATİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna,

Katılan kurum vekilinin temyiz istemi, sübuta, suçla mücadele politikasının etkinliğinin sağlanması için sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın apartman dairesi olan evinin kapısına kurmuş olduğu güvenlik kamerası ile mağdurun görüntülerini kaydettiği ve başkalarına izlettiği iddia olunan olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1 ve 134/2. maddelerindeki özel hayatın gizliliğini ihlal ve özel hayatın gizliliğini ifşa suretiyle ihlal suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın karşı komşu Yasemin ile husumetlerinin bulunduğu, sanık hakkında tedbir kararının bulunduğu, sanığın tedbir kararının haksız olduğunu ispat etmek amaçlı güvenlik kamerası kurduğu, kayıtların cep telefonuna kaydedildiği, sanığın husumetlisi Yasemin'in kameraya doğru yapmış olduğu eylemi sırasında yanında mağdurun bulunması nedeniyle mağdurun görüntüde yer aldığı, sanık tarafından mağdura yönelmiş ve mağdur karşı işlenmiş herhangi bir eylemi olmaması nedeniyle, özel hayatın gizliliğini ihlal ve özel hayatın gizliliğini ifşa suretiyle ihlal suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,