Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9910 K.2025/1848

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2022 tarihli ve 2020/518 E., 2022/160 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde yüklenen isnat olunan suçu işlediğine dair ve cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, kanuni ve takdiri delil elde edilemediği gerekçesiyle sanığın CMK.’nun 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 Sayılı CMK'nın 280/1-a maddesinde yer alan yasal düzenlemenin verdiği yetkiye dayanılarak; İlk derece mahkemesi hükmü bütünüyle çıkarılarak yerine

"''Sanığa isnad edilen 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından CMK'nın 223/8 maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

Yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına, Verilen kararın mahiyeti gereği vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,' fıkraları eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulduğuna ve resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Antalya ili, .... ilçesi, (....)Mahallesi, Side Antik Kenti 3. Derece arkeolojik sit alanı içerisinde kalan özel mülkiyetteki 804 ada 4 parsel (eski485 parsel) de yerinde yapılan inceleme neticesinde parselde tescilli kültür varlığı yapının yanı sıra 1 adet 2 katlı yapının bulunduğu, tescilli yapının yan cephelerine vitrinler açıldığı ve yapının iki ayrı dükkana çevrildiği,

bahse geçen uygulamalar için ruhsat veya izin alınmadığının tespiti üzerine sanık hakkında başlatılan soruşturma işlemleri kapsamında sanığın alınan ifadesinde davaya konu yerde 1988 yılından beri herhangi bir değişiklik yapmadığını, 2019 yılında kentsel dönüşüm nedeniyle bahse konu yapıların yıkıldığını beyanla suçlamayı kabul etmediği, sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde sanığın sit alanına izinsiz ve ruhsatsız yapı yaptığı iddiasıyla 2863 sayılı kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki benzer savunmalarında kendisinin kiracı olarak taşınmazı işlettiğini, davaya konu edilen aykırılıkların 1988 yılında yapıldığını daha sonrasında herhangi bir müdahalede bulunmadığını, kentsel dönüşüm kapsamında bu binaların Belediye denetiminde yıkıldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre suçlamaya konu yapının ekipler denetiminde yıkıldığının mevcut olmadığının belirtildiği ve incelemelerin uydu görüntüleri ve fotoğraf üzerinden yapıldığı anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde; "...İddia, sanık beyanı, sanık müdafi savunma dilekçesi, keşif zaptı, bilirkişi raporları, ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemli kamu davası açılmış ise de yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarından yapının çok uzun zaman önce yapılmış olduğu, yapıların sanık tarafından yapıldığı ve yapılış zamanı kesin olarak belirlenemediğinden şüphe sanık lehine yorumlanmak suretiyle" gerekçeleriyle sanığın CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde,1987 - 1988 yıllarına ait hava fotoğraflarında görülen kaçak yapının ve tescilli yapının işletme olarak açılmış olmasından sonra sanığın suça konu yerde fiziki ve inşai müdahalede bulunduğuna dair bir tespit ve delil bulunmamasına göre, iddia konusu eylem tarihinden itibaren olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın 1987-1988 yılından sonra fiziki müdahalede bulunduğuna dair tespit ve delil bulunmadığı kabulü karşısında suç tarihi itibarıyla anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. Maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1987-1988 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK’nın 66. ve 67. maddeleri uyarınca yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de;

netice itibariyle zamanaşımı nedeniyle düşme yönünde hüküm tesisi yerinde görüldüğünden, bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,